٢٤٧٧/ ٥. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن ابى عمير، از حسن بن عطيّه، از يزيد صائغ روايت كرده است كه گفت: به خدمت امام جعفر صادق عليه السلام عرض كردم كه: مردى بر اين امر و اعتقاد تشيّع است، وليكن اگر خبر مى‌دهد و سخن مى‌گويد، دروغ مى‌گويد، و اگر وعده مى‌دهد، خلف وعده مى‌كند، و اگر او را بر چيزى امين دارند، خيانت مى‌كند، مرتبه چنين كسى چيست؟ فرمود كه: «اين مرتبه، پست‌ترين مرتبه‌هاى از كفر است، وليكن چنين كسى كافر نيست».

٢٤٧٨/ ٦. على بن ابراهيم، از پدرش، از نوفلى، از سكونى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: از جمله نشانه بدبختى، خشكى چشم و سختى دل است، و شدّت حرص در طلب دنيا، و اصرار كردن بر گناه».

٢٤٧٩/ ٧. على بن ابراهيم، از پدرش، از على بن اسباط، از داود بن نعمان، از ابوحمزه، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله مردم را خطبه فرمود و فرمود: آيا نمى‌خواهيد كه شما را خبر دهم به بدترين شما؟ عرض كردند: بلى، يا رسول اللَّه! ما را خبر ده. فرمود: آنكه برادرش را يارى و بخشش نمى‌كند، و بنده مملوك خويش را مى‌زند، و توشه را برمى‌گيرد و تنها مى‌خورد؛ پس صحابه گمان كردند و چنان داشتند كه خدا خلقى را نيافريده كه از اين بدتر باشد. بعد از آن فرمود كه: آيا شما را خبر ندهم به بدتر از اين؟ عرض كردند: يا رسول اللَّه! ما را خبر ده. فرمود كه: كسى است كه خلق، خوبى‌اش را اميد نداشته باشند، و از بدى‌اش ايمن نباشند. پس گمان كردند كه خدا خلقى را نيافريده كه از اين بدتر باشد. بعد از آن فرمود: آيا شما را خبر ندهم به كسى كه از اين بدتر است؟ عرض كردند: بلى، يا رسول اللَّه! ما را خبر ده. فرمود: آنكه سخن زشت و ناسزا مى‌گويد، و بسيار لعنت‌كننده‌اى است كه چون مؤمنان در نزد او مذكور مى‌شوند، ايشان را لعنت مى‌كند، و چون مؤمنان او را ذكر مى‌كنند، او را لعنت مى‌كنند».

٢٤٨٠/ ٨. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از سهل بن زياد، از بعضى از اصحاب ما، از عبد اللَّه بن سنان، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: سه چيز است كه هر كه آنها در او باشد، منافق باشد، و هر چند كه روزه گيرد و نماز كند و گمان داشته باشد كه مسلمان است: كسى كه چون او را امين دارند، خيانت كند، و چون حديث كند، دروغ گويد، و چون وعده دهد، خلف كند. به درستى كه خداى عز و جل در كتاب خويش فرموده‌