٢٣٩٧/ ١٦. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از ابراهيم حذّاء، از محمد بن صغير، از جدّش شعيب، از مفضّل روايت كرده است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه: «اگر اصرار اين جماعت شيعه بر خدا نبود در باب طلب كردن روزى، هر آينه ايشان را نقل مى‌كرد از اين حالى كه ايشان در آنند، به سوى آن‌چه از اين حال تنگ‌تر است».

٢٣٩٨/ ١٧. ابوعلى اشعرى، از محمد بن عبدالجبّار، از ابن‌فضّال، از محمد بن حسين بن كثير خزّاز، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت: حضرت به من فرمود كه: «آيا ميوه را نمى‌بينى كه فروخته شود؟ آيا چيز ديگر از آن‌چه آن را خواهش دارى نمى‌بينى؟» عرض كردم: بلى، داخل مى‌شوم و مى‌بينم. فرمود: «آگاه باش! كه تو را به ازاى هر چه آن را مى‌بينى و قدرت بر خريدن آن ندارى، يك حسنه است».

٢٣٩٩/ ١٨. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از محمد بن سنان، از على بن عثمان، از مفضّل بن عمر، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «به درستى كه خداى- جلّ ثناؤه- به سوى بنده مؤمن خويش كه در دار دنيا محتاج و پريشان بوده عذرخواهى مى‌كند، چنان كه برادر به سوى برادر خويش عذر مى‌خواهد، و مى‌فرمايد: به عزّت خودم سوگند ياد مى‌كنم كه تو را در دار دنيا محتاج نكردم، به جهت خوارى و بى‌مقدارى تو بر من؛ پس اين پرده را بالا گير و نظر كن به آن‌چه تو را از دنيا عوض داده‌ام».

حضرت فرمود: «پس پرده را بالا مى‌گيرد و چون مى‌بيند كه در پس پرده چه چيز است، عرض مى‌كند كه: مرا زيان نرسانيد آن‌چه مرا منع كردى، با آن‌چه مرا عوض دادى».

٢٤٠٠/ ١٩. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن‌ابى‌عمير، از هشام بن حكم، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «چون روز قيامت مى‌شود، گروهى از مردمان برمى‌خيزند و مى‌آيند تا به درِ بهشت مى‌رسند و در بهشت را مى‌زنند؛ پس به ايشان گفته مى‌شود كه: شما كيستيد؟ مى‌گويند كه: ما فقراييم. به ايشان گفته مى‌شود كه: آيا پيش از حساب مى‌خواهيد كه داخل بهشت شويد؟ مى‌گويند كه: چيزى به ما عطا نكرده بوديد تا ما را بر آن حساب كنيد. پس خداى عز و جل به فرشتگان مى‌فرمايد كه: راست گفتند. و به فقرا مى‌فرمايد كه: در بهشت داخل شويد».

٢٤٠١/ ٢٠. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد، از عثمان بن عيسى،