٢٣٢٠/ ٢. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از سهل بن زياد، از ابن‌ابى‌نجران، از مثنّى حنّاط، از كامل تمّار كه گفت: شنيدم از امام محمد باقر عليه السلام كه مى‌فرمود: «همه مردمان چهارپايانند». و سه مرتبه اين را فرمود و فرمود: «مگر اندكى كه مؤمنانند». و سه مرتبه فرمود كه: «مؤمن، عزيز الوجود[١] و كم است».

٢٣٢١/ ٣. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن‌محبوب، از ابن‌رئاب روايت كرده است كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه با ابوبصير مى‌فرمود: «بدان و آگاه باش! به خدا سوگند كه اگر من سه كس را از شما مى‌يافتم كه مؤمن باشند و حديث مرا كتمان كنند و فاش نگردانند، حلال نمى‌شمردم كه يك حديث را از ايشان كتمان كنم».

٢٣٢٢/ ٤. محمد بن حسن و على بن محمد بن بندار، از ابراهيم بن اسحاق، از عبداللَّه بن حمّاد انصارى، از سدير صيرفى روايت كرده‌اند كه گفت: بر امام جعفر صادق عليه السلام داخل شدم و به آن حضرت عرض كردم: به خدا سوگند كه تو را نمى‌رسد كه بنشينى و جهاد نكنى.

فرمود كه: «اى سدير! چرا؟» عرض كردم: به جهت بسيارى مواليان و شيعيان و ياوران تو. به خدا سوگند كه اگر از براى اميرالمؤمنين عليه السلام مى‌بود، آن‌چه از براى تو است از شيعيان و ياوران و مواليان تيم و عدى- يعنى ابوبكر و عمر-، در او طمع نمى‌كردند و خلافتش را غصب نمى‌نمودند. فرمود: «اى سدير! شايد كه ايشان چه قدر باشند؟» عرض كردم: صد هزار نفر.

فرمود: «صد هزار نفر؟» عرض كردم: آرى، بلكه دويست هزار نفر. فرمود: «دويست هزار نفر؟» عرض كردم: آرى، بلكه نصف دنيا. سدير مى‌گويد كه: حضرت از جواب من ساكت شد و هيچ نفرمود. بعد از آن فرمود كه: «بر تو سبك و آسان است كه با ما بيايى تا يَنْبُع؟[٢]» سدير مى‌گويد كه: عرض كردم: آرى؛ پس فرمود كه الاغ و استرى را زين كردند و من پيشى گرفتم و بر الاغ سوار شدم. حضرت فرمود كه: «اى سدير! صلاح مى‌دانى كه مرا بر خود برگزينى و الاغ را به من دهى؟» عرض كردم كه: استر آرايشش بيشتر و از الاغ بهتر است (يا بيشتر راه مى‌رود). فرمود كه: «الاغ، نرم‌تر است و مناسبتش به حال من بيشتر؛» پس من فرود آمدم و حضرت بر الاغ سوار شد و من بر استر سوار شدم و رفتيم. بعد از آن،

[١]. و در بعضى از نسخ كافى به جاى عزيز، غريب است.

[٢]. و ينبع- به فتح حاء حطّى و سكون نون كلمن و ضمّ باء ابجد با عين سعفص-، دهى است بزرگ كه حصارى دارد، بر هفت منزلى مدينه از طرف دريا.( مترجم)