٢٣١٣/ ٣٤. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از حسن بن محبوب، از ابوولّاد حنّاط، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «حضرت على بن الحسين عليهما السلام مى‌فرمود: به درستى كه دليل بر معرفت به كمال دين مسلمان آن است كه، ترك كند سخن گفتن را در آن‌چه به كارش نمى‌آيد، و كم ستيزه كند، و حلم و صبر و خوش‌خلقى داشته باشد».

٢٣١٤/ ٣٥. على بن ابراهيم، از محمد بن عيسى، از يونس، از محمد بن عرفه، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود: آيا نمى‌خواهيد كه شما را خبر دهم به شباهت‌دارنده‌ترين شما به من، و آنكه شباهتش به من از همه شما بيشتر است؟

عرض كردند: بلى، يا رسول اللَّه! مى‌خواهيم كه ما را خبر دهى. فرمود: آن كسى است كه خلقش از همه شما خوش‌تر، و جانبش از شما نرم‌تر، و به خويشان خويش از شما نيكوكارتر، و دوستيش با برادران دينى خود از شما سخت‌تر، و بر حق از شما صابرتر، و از شما خشم را فروخورنده‌تر، و عفوش از شما بهتر، و انصافش از نفس خويش، از شما سخت‌تر باشد در حال خوشنودى و خشم».

٢٣١٥/ ٣٦. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد، از ابن‌محبوب، از مالك بن عطيّه، از ابوحمزه، از حضرت على بن الحسين عليهما السلام روايت كرده است كه فرمود: «از جمله اخلاق مؤمن آن است كه، انفاق كند و تنگ گيرد بر اندازه تنگى و درويشى خويش، و وسعت دهد و به فراخى زندگانى كند بر اندازه وسعت و فراخى خويش، و با مردم از خود انصاف دهد، و ايشان را ابتدا كند به سلام كردن بر ايشان».

٢٣١٦/ ٣٧. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از ابن‌فضّال، از ابن‌بكير، از زراره، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «مؤمن از كوه سخت‌تر است؛ چرا كه، كوه، چيزى از آن كم مى‌شود، و مؤمن، از دينش چيزى كم نمى‌شود».

٢٣١٧/ ٣٨. على بن ابراهيم، از صالح بن سندى، از جعفر بن بشير، از اسحاق بن عمّار، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «مؤمن، چنان است كه يارى كردنش خوش، و مؤنت [/ هزينه‌] و اخراجاتش سبك است، و اسباب زندگانى خويش را نيكو تدبير