را بپوشاند به جامه‌اى كه در زمستان يا تابستان مى‌پوشند، بر خدا سزاوار و لازم است كه او را از جامه‌هاى بهشت بپوشاند، و سختى‌هاى مرگ را بر او آسان گرداند، و بر او در قبرش وسعت دهد و گشاده گرداند، و فرشتگان را به استقبال او فرستد، يا به استقبال آيند با بشارت، چون از قبرش بيرون آيد. و اين است معنى قول خداى عز و جل كه در كتاب خويش مى‌فرمايد: «وَ تَتَلَقَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ هذا يَوْمُكُمُ الَّذِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ»[١]؛ يعنى: «و پيش‌باز آيند و پيش‌استقبال نمايند آن بهشتيان را فرشتگان در وقت بيرون آمدن از قبور، و ايشان را تهنيت مى‌گويند و مى‌گويند كه اين روز، روز شما است كه در دنيا پيوسته وعده داده مى‌شديد» (يعنى روز ثواب و كرامت شما است و رسيدن به مطالب خويش).

٢١٩٥/ ٢. از او، از احمد بن محمد، از بكر بن صالح، از حسن بن على، از عبداللَّه بن جعفر بن ابراهيم، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود: «هر كه يكى از فقراى مسلمانان را جامه‌اى بپوشاند از برهنگى- يعنى بعد از آنكه به سبب شدّت فقر و فاقه برهنه باشد-، يا او را اعانت كند به چيزى از آن‌چه او را تقويت دهد، يا قوت خود سازد از اسباب زندگانى كه به آن محتاج است، خداى عز و جل هفت هزار فرشته از فرشتگان خود را بر او بگمارد كه طلب آمرزش كنند از براى هر گناهى كه آن را به عمل آورده تا آنكه در صور دميده شود».

٢١٩٦/ ٣. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد، از صفوان، از ابوحمزه، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: هر كه يكى از فقراى مسلمان را جامه‌اى بپوشاند بعد از برهنگى، يا او را اعانت كند به چيزى از آن‌چه او را تقويت دهد بر زندگانى يا اسباب آن، خداى عز و جل هفتاد هزار فرشته از فرشتگان خود را بر او بگمارد كه استغفار كنند از براى هر گناهى كه آن را كرده است، تا روزى كه در صور دميده شود».

٢١٩٧/ ٤. على بن ابراهيم، از پدرش، از حمّاد بن عيسى، از ابراهيم بن عمر، از ابوحمزه ثمالى، از حضرت على بن الحسين عليهما السلام روايت كرده است كه فرمود: «هر كه مؤمنى را جامه‌اى بپوشاند بعد از برهنگى، خدا او را از جامه‌هاى سندس يا استبرق سبز بپوشاند».

و در حديث ديگر فرمود كه: «پيوسته در ضمان خدا باشد در مدّتى كه بر آن فقير تارى از آن جامه باشد».

[١]. انبيا، ١٠٣.