٢١٩٠/ ١٧. محمد بن يحيى، از محمد بن حسين بن ابى‌الخطّاب، از محمد بن اسماعيل، از صالح بن عقبه، از ابوشبل روايت كرده است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه: «چيزى را نمى‌بينم كه با زيارت مؤمن برابرى كند، مگر طعام دادن او. و بر خدا لازم است كه از طعام بهشت طعام دهد، هر كه مؤمنى را طعام داده است».

٢١٩١/ ١٨. محمد، از محمد بن حسين، از محمد بن اسماعيل، از صالح بن عقبه، از رفاعه، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «هر آينه اگر مؤمنِ محتاجى را طعام دهد، دوست‌تر است در نزد من از آنكه او را زيارت كنم. و هر آينه اگر او را زيارت كنم، دوست‌تر است در نزد من از آنكه ده بنده را آزاد كنم».

٢١٩٢/ ١٩. صالح بن عقبه، از عبداللَّه بن محمد، از امام جعفر صادق و يزيد بن عبدالملك، از آن حضرت روايت كرده‌اند كه فرمود: «هر كه مؤمن توانگرى را طعام دهد، از برايش در برابر و همتاى آن باشد كه يكى از فرزندان اسماعيل را از سر بريدن رهايى دهد. و هر كه مؤمن محتاجى را طعام دهد، از برايش در برابر آن باشد كه صد كس از فرزندان اسماعيل را از سر بريدن خلاصى دهد».

٢١٩٣/ ٢٠. صالح بن عقبه، از نصر بن قابوس، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «هر آينه طعام دادن يك مؤمن، دوست‌تر است در نزد من از آزاد كردن ده بنده و ده حج». راوى مى‌گويد كه: عرض كردم: ده بنده و ده حج؟! فرمود كه: «اى نصر! اگر او را طعام ندهيد مى‌ميرد، يا او را فرو مى‌گذاريد و آن باعث اين مى‌شود كه بيايد به نزد كسى كه دشمن اهل بيت باشد و از او سؤال كند. و مردن از برايش بهتر است از سؤال كردن از ناصبى.

اى نصر! هر كه مؤمنى را زنده گرداند؛ يعنى باعث زنده بودن مؤمنى شود، گويا كه همه مردمان را زنده گردانيده؛ پس اگر او را طعام ندهيد، او را ميرانيده‌ايد، و اگر او را طعام دهيد، او را زنده گردانيده‌ايد».

باب در بيان ثواب كسى كه مؤمنى را بپوشاند

٨٧. باب در بيان ثواب كسى كه مؤمنى را بپوشاند

٢١٩٤/ ١. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از عمر بن عبدالعزيز، از جميل بن درّاج، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «هر كه برادر خويش‌