غير خود نمى‌دهد. اى اسماعيل! هر كه برادرش به نزد او آيد در پى حاجتى كه او بر روا كردن آن حاجت قدرت داشته باشد، و مع‌ذلك آن را از برايش روا نكند، خدا مارى را بر او مسلّط گرداند كه انگشت مِهين‌[١] او را بگزد در قبرش تا روز قيامت؛ خواه آمرزيده شود و خواه معذّب باشد».

٢١٤٩/ ٦. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن‌ابى‌عمير، از حكم بن ايمن، از ابان بن تغلب روايت كرده است كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مى‌فرمود: «هر كه در دور خانه كعبه هفت شوط طواف كند، خداى عز و جل شش‌هزار حسنه از براى او بنويسد و شش‌هزار گناه را از او محو كند و شش‌هزار درجه از برايش بلند كند».

راوى مى‌گويد كه: اسحاق بن عمّار در اين حديث اين فقره را زياد كرد كه: «و شش هزار حاجت را از برايش روا كند» و نيز مى‌گويد كه: پس حضرت فرمود كه: «روا كردن حاجت مؤمن بهتر است از طوافى و طوافى» و لفظ طواف را مكرّر فرمود تا آنكه ده طواف را شمرد.

٢١٥٠/ ٧. حسين بن محمد، از احمد بن اسحاق، از بكر بن محمد، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «هيچ مسلمانى حاجت مسلمانى را روا نكند، مگر آنكه خداى- تبارك و تعالى- او را ندا فرموده كه: ثواب تو بر من است و من از براى تو به غير بهشت راضى نمى‌شوم».

٢١٥١/ ٨. از او، از سعدان بن مسلم، از اسحاق بن عمّار، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه گفت: حضرت فرمود كه: «هر كه در دور خانه كعبه يك طواف را به جا آورد، خداى عز و جل شش‌هزار حسنه از براى او بنويسد و شش‌هزار گناه را از او محو كند و شش‌هزار درجه از برايش بلند گرداند، تا وقتى كه در نزد ملتزم شود[٢]، خدا هفت در از درهاى بهشت از برايش بگشايد». عرض كردم كه: فداى تو گردم! اين همه فضيلت در طواف است؟ فرمود:

«آرى. و تو را خبر دهم به چيزى كه فضيلتش از اين بيشتر باشد. قضاى حاجت مسلمان بهتر است از طوافى و طوافى». و لفظ طواف را مكرّر فرمود تا به ده طواف رسيد.

٢١٥٢/ ٩. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از ابن‌محبوب، از ابراهيم خارقى روايت كرده است كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مى‌فرمود: «هر كه در

[١]. يعنى انگشت بزرگ،( شصت).

[٢]. يعنى به پشت كعبه و روبروى در آن برود كه محل توبه و استجابت دعا است.