بعد از آن، حضرت صادق عليه السلام فرمود كه: «سه چيز از براى شما است، و سه چيز از براى ما، و آن اين است كه: فضل و افزونى ما را بشناسيد؛ و در عقب ما راه رويد؛ و عاقبت ما را انتظار كشيد؛ پس آنها كه چنين باشند، در پيش روى خداى عز و جل باشند، و كسانى كه از ايشان پايين‌ترند، به نور ايشان روشنى طلبند، و امّا آنان كه در طرف راست خدا باشند، اگر آنها كه پست‌تر از ايشانند، ايشان را ببينند، زندگانى بر ايشان گوارا نباشد، به جهت آن‌چه از فضل و افزونى ايشان مى‌بينند». ابن‌ابى‌يعفور عرض كرد كه: ايشان را چه مى‌شود كه ديده نمى‌شوند با آنكه ايشان در طرف راست خدا مى‌باشند؟ فرمود كه: «اى پسر ابى‌يعفور! به درستى كه ايشان به نور خدا در پرده شده‌اند، و حجابِ نور، ايشان را فرو گرفته، كه كسى ايشان را نمى‌تواند ديد. آيا اين حديث به تو نرسيده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‌فرمود كه: خدا را خلقى هست در جانب راست عرش، در پيش روى خدا و در جانب راست خدا، و روى‌هاى ايشان از برف سفيدتر و از آفتابِ آشكارِ تابان روشن‌تر است. و سائل سؤال مى‌كند كه اين جماعت كيستند؟ در جواب گفته مى‌شود كه: اين گروه، آنانند كه در جلال و عظمت خدا با يكديگر دوستى كرده‌اند».

٢٠٦٥/ ١٠. از او، از عثمان بن عيسى، از محمد بن عجلان روايت است كه گفت: در نزد امام جعفر صادق عليه السلام بودم كه مردى داخل شد و سلام كرد؛ پس حضرت از او سؤال كرد كه:

«چگونه‌اند آنان كه ايشان را وا گذاشتى از برادران خويش؟» راوى مى‌گويد كه: آن مرد ثناى نيكو به ايشان گفت و ستايش نمود و مدح زيادى كرد. حضرت فرمود كه: «عيادت مال‌داران ايشان بر درويشان ايشان چگونه است؟» عرض كرد كه: كم است. فرمود كه: «ديدن مال‌داران ايشان و حضور آنها در جايى با درويشان ايشان به چه وضع است؟» عرض كرد كه: آن نيز كم است. فرمود كه: «پيوند و بخشش مال‌داران ايشان به درويشان ايشان، در آن‌چه در دست ايشان است به چه كيفيّت است؟» عرض كرد كه: تو اخلاقى چند را ذكر مى‌فرمايى كه آنها در كسانى كه در نزد ما هستند بسيار كم است. راوى مى‌گويد كه: حضرت فرمود: «اين گروه، چگونه گمان مى‌كنند كه شيعه‌اند».

٢٠٦٦/ ١١. ابوعلى اشعرى، از محمد بن سالم، از احمد بن نضر، از ابواسماعيل روايت كرده است كه گفت: به خدمت امام محمد باقر عليه السلام عرض كردم كه: فداى تو گردم! شيعيان در