به سوى ايشان، يا نگاه طولانى به ايشان مكن، مگر نگاهى كه با رحمت و رأفت و نهايت مهربانى باشد. و آواز خود را بلند مكن در بالاى آواز ايشان (يعنى در وقت سخن گفتن، آواز خود را بلندتر از آواز پدر و مادر مگردان). و دست خويش را بالاى دست‌هاى ايشان بلند مكن، و در پيشِ روى ايشان مرو» (يعنى در وقت رفتن بر ايشان پيشى مگير. و ترجمه آيه با ماقبل و مابعد آن مذكور شد).

٢٠٠٨/ ٢. ابن‌محبوب، از خالد بن نافع بجلى، از محمد بن مروان روايت كرده است كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مى‌فرمود: «مردى به خدمت پيغمبر صلى الله عليه و آله آمد و عرض كرد كه: يا رسول اللَّه! مرا وصيّت كن و بفرما چه كنم؟ فرمود: چيزى را با خدا شريك مگردان، و هر چند كه به آتش سوزانيده شوى (كه تو را در قبول نكردن شرك بسوزانند و تو را عذاب كنند) مگر در حالى كه در ظاهر آن را اظهار كنى، و دلت به ايمان آرميده باشد. و پدر و مادر خود را فرمانبردارى كن، و با ايشان نيكى كن؛ خواه زنده باشند و خواه مرده. و اگر تو را امر كنند كه از زن و مال خويش بيرون روى كه آنها را وا گذارى و از خود دور كنى، چنان كن؛ زيرا كه اين از جمله ايمان است».

٢٠٠٩/ ٣. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن‌ابى‌عمير، از يوسف، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «در روز قيامت چيزى مانند كُلْمَه‌[١] ريسمان مى‌آيد، پس در پشت مؤمن دفع مى‌شود و او را داخل بهشت مى‌گرداند، و به او گفته مى‌شود كه: اين، نيكى با پدر و مادر يا جزاى آن است».

٢٠١٠/ ٤. حسين بن محمد، از معلّى بن محمد، از وشّاء، از منصور بن حازم، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت: عرض كردم كه: كدام يك از عمل‌ها بهتر است؟

فرمود: «نماز كه در وقت خود به جا آورده شود، و نيكى با پدر و مادر، و جهاد كردن در راه خدا».

٢٠١١/ ٥. على بن ابراهيم، از محمد بن عيسى بن عبيد، از يونس بن عبدالرحمان، از درست بن ابى‌منصور، از ابوالحسن حضرت امام موسى كاظم عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «مردى از رسول خدا صلى الله عليه و آله پرسيد كه: حقّ پدر و مادر بر فرزندش چيست؟ فرمود

[١]. يعنى كلاف و گلوله نخ و ريسمان و كنايه از هر چيز سنگين است.