و حضرت فرمود: چون خدا اراده فرمايد كه مؤمنى را بيافريند، چكيده‌اى از آن درخت بچكاند؛ پس آن چكيده به تره و ميوه‌اى نرسد، مگر آنكه خداى عز و جل از صلب آنكه آن را مى‌خورد، مؤمنى را بيرون مى‌آورد؛ خواه مؤمن آن را بخورد، و خواه كافر».

باب در بيان اينكه صبغة اللَّه، اسلام است‌

٩. باب در بيان اينكه صبغة اللَّه، اسلام است‌[٢]

١٤٧٤/ ١. على بن ابراهيم، از پدرش و محمد بن يحيى، از احمد بن محمد هر دو روايت كرده‌اند، از ابن‌محبوب، از عبداللَّه بن سنان، از امام جعفر صادق عليه السلام در قول خداى عز و جل:

«صِبْغَةَ اللَّهِ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً»[٣] كه آن حضرت فرمود: «صبغه، اسلام است».

و گفت حضرت در قول خداى عز و جل: «فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى‌» فرمود: «عروه وثقى، ايمان است به خدا در حالتى كه تنها است و او را شريكى نيست».

١٤٧٥/ ٢. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از سهل بن زياد، از احمد بن محمد بن ابى‌نصر، از داود بن سرحان، از عبداللَّه بن فرقد، از حمران، از امام جعفر صادق عليه السلام در قول خداى عز و جل: «صِبْغَةَ اللَّهِ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً» كه آن حضرت فرمود: «صبغه، اسلام است».

١٤٧٦/ ٣. حميد بن زياد، از حسن بن محمد بن سماعه، از چندين نفر، از ابان، از محمد بن مسلم، از امام محمد باقر يا امام جعفر صادق عليهما السلام روايت كرده است در قول خداى عز و جل: «صِبْغَةَ اللَّهِ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً» كه آن حضرت فرمود: «صبغه، اسلام است».

و گفت آن حضرت در قول خداى عز و جل: «فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى‌»[٤] فرمود: «عروه وثقى، ايمان است».[٥]

[١]. و مزن- بر وزن قفل-، ابر و ابرهاى سفيد است، و شايد كه آن درخت را مزن ناميده باشند، از براى آنكه مانند ابر، آب بسيارى را برداشته.( مترجم)

[٢]. و صبغه- به كسر صاد و سكون باء ابجد-، در اصل لغت، به معنى رنگ و نوعى رنگ كردن است، و به معناى دين و آفريدن نيز استعمال مى‌شود، به علامت آرايش و غير آن.( مترجم)

[٣]. بقره، ١٣٠. ايمان ما رنگ‌آميزى خدا است و كيست كه رنگ آميزيش بهتر از خدا باشد.

[٤]. بقره، ٢٥٦.

[٥]. و مخفى نماند كه اگر كلينى رضى الله عنه در عنوان چنين مى فرمود: صبغه، اسلام است و عروه وثقى، ايمان، انسب و اولى بود.( مترجم)