را وا گذارد». عرض كرد: پس چه كنم؟ فرمود كه: «پيوند مى‌كنى با آنكه از تو بريده، و عطا مى‌كنى به هر كه تو را محروم و بى‌بهره گردانيده، و عفو مى‌كنى از هر كه بر تو ستم نموده؛ زيرا كه تو چون چنين كنى، تو را از جانب خدا بر ايشان پشتى باشد كه تو را يارى دهد بر ايشان».

١٩٧٦/ ٣. و از او، از احمد بن محمد بن عيسى، از احمد بن محمد بن ابى‌نصر، از محمد بن عبيداللَّه روايت است كه گفت: ابوالحسن حضرت امام رضا عليه السلام فرمود كه: «مردى چنان باشد كه رحم خويش را پيوند كند و از عمرش سه سال باقى مانده باشد؛ پس خدا آن سه سال را سى سال مى‌گرداند، و خدا آن‌چه مى‌خواهد، مى‌كند».

١٩٧٧/ ٤. و از او، از على بن حكم، از خطّاب اعور، از ابوحمزه روايت است كه گفت:

امام محمد باقر عليه السلام فرمود كه: «پيوند رحم‌ها عمل‌ها را پاكيزه مى‌گرداند، و مال‌ها را زياد مى‌كند، و بلا را دفع مى‌نمايد، و حساب را آسان مى‌سازد، و در اجل زمان مى‌دهد، و مرگ را به عقب مى‌اندازد».

١٩٧٨/ ٥. از او، از حسن بن محبوب، از عمرو بن ابى‌المقدام، از جابر، از امام محمد باقر عليه السلام روايت است كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: وصيّت مى‌كنم آن كه را كه حاضر است از امّت من، و آن كه غائب است از ايشان، و هر كه در صلب‌هاى مردان و رحم‌هاى زنان است تا روز قيامت، به اينكه رحم را پيوند كند، و هر چند كه نسبت به او يك ساله راه باشد؛ زيرا كه، اين از جمله دين است، و دين بى اين تمام نباشد».

١٩٧٩/ ٦. و از او، از على بن حكم، از حفص بن ابى‌حمزه، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود: «صله ارحام و پيوند به خويشان، خلق و خوى را نيكو كند، و كف را بخشنده دارد، و نفس را پاكيزه سازد، و در روزى بيفزايد، و در مدّت عمر زمان دهد كه مرگ را به تأخير اندازد».

١٩٨٠/ ٧. حسين بن محمد، از معلّى بن محمد، از حسن بن على وشّاء، از على بن ابى‌حمزه، از ابوبصير، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت: از آن حضرت شنيدم كه مى‌فرمود: «به درستى كه رحمِ به عرش آويخته مى‌گويد: بار خدايا! پيوند كن هر كه مرا پيوند كند، و ببر از هر كه از من ببرد، و آن رحم آل محمد است. و اين است معنى قول‌