١٨٩٠/ ١٤. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد، از عثمان بن عيسى، از سماعة بن مهران، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود: «دو مسلمان به يكديگر مى‌رسند؛ پس بهترِ ايشان، سخت‌تر ايشان است از روى دوستى با يار خويش».

١٨٩١/ ١٥. از او، از احمد بن محمد بن ابى‌نصر و ابن‌فضّال، از صفوان جمّال، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود: «هرگز دو مؤمن به هم نرسيدند، مگر آنكه بهتر ايشان آن بوده كه دوستى او با برادرش سخت‌تر بوده است».

١٨٩٢/ ١٦. حسين بن محمد، از محمد بن عمران سبيعى، از عبداللَّه بن جبله، از اسحاق بن عمّار، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «هر كه بر دين دوستى نكند، و بر دين دشمنى نكند، دين ندارد».

باب در بيان مذمّت دنيا و بى‌رغبتى در آن‌

٦١. باب در بيان مذمّت دنيا و بى‌رغبتى در آن‌

١٨٩٣/ ١. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از حسن بن محبوب، از هيثم بن واقد حريرى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «هر كه در دنيا رغبت نداشته باشد، خدا حكمت را در دل او ثابت گرداند، و زبانش را به آن گويا نمايد، و او را به عيب‌هاى دنيا و درد و دواى آن بينا سازد، و او را سالم از دنيا بيرون برد به سوى دارالسّلام».[١]

١٨٩٤/ ٢. على بن ابراهيم، از پدرش و على بن محمد قاسانى هر دو، از قاسم بن محمد، از سليمان بن داود منقرى، از حفص بن غياث، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت: شنيدم از آن حضرت كه مى‌فرمود: «خدا همه خير و خوبى را در خانه‌اى قرار داد و كليد آن خانه را به بى‌رغبتى در دنيا ساخت». بعد از آن فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: مرد شيرينى ايمان را در دل خويش نمى‌يابد، تا آنكه پروا نداشته باشد، هر كه دنيا را بخورد و از آن منتفع گردد». بعد از آن حضرت صادق عليه السلام فرمود كه: «حرام است بر دل‌هاى شما كه شيرينى ايمان را بشناسد، تا آنكه در دنيا بى‌رغبت شود».

[١]. يعنى خانه‌اى كه هيچ آفت در آن نيست، يا خانه‌اى كه تحيّت آن سلام است، چه تحيّت خدا و تحيّت فرشتگان بر اهل آن، يا تحيّت بهشتيان به يكديگر سلام است، يا مراد خانه خدا است، و مقصود از همه بهشت است، و اضافه آن به سوى خدا به جهت تعظيم آن است، چنان كه در دنيا خانه كعبه معظّم و ساير مساجد را بيت اللَّه مى‌گويند.( مترجم)