حضرت را فرا گيرم كه به آن شفا جوييم، و چون خواستم كه آن را فرا گيرم، مرا ديد و برخاست. من شرم كردم كه آن را فرا گيرم، و آن حضرت مرا ببيند. و ناخوش داشتم كه در باب فرا گرفتن آن، با حضرت مشورت كنم؛ پس آن پاره را فرا گرفتم».

١٧٦٠/ ١٦. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن‌ابى‌عمير، از حبيب خثعمى، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: بهترهاى شما، آنانند كه اخلاق ايشان خوش‌تر باشد، و در اطراف و نواحى ايشان پا توان گذاشت (يعنى كسانى كه با ايشان مصاحبت مى‌كنند، متأذّى نمى‌شوند) و ايشان، آنانند كه الفت مى‌كردند و الفت مى‌دهند، و منزل‌هاى ايشان لگدكوب مى‌شود») كه مردم به جهت زيارت و ضيافت پا بر آن مى‌گذارند).

١٧٦١/ ١٧. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از سهل بن زياد، از جعفر بن محمد اشعرى، از عبداللَّه بن ميمون قداح، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود: «اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود كه: مؤمن، مردم به او الفت دارند. و هيچ خوبى نيست در كسى كه به كسى الفت نمى‌گيرد، و كسى با او الفت نمى‌گيرد».

١٧٦٢/ ١٨. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن‌ابى‌عمير، از عبداللَّه بن سنان، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «خوش‌خلقى، صاحب خويش را مى‌رساند به درجه روزه‌دارى كه به عبادت ايستاده باشد».

باب در بيان حسن ظاهر و گشاده‌رويى‌

٥٠. باب در بيان حسن ظاهر و گشاده‌رويى‌

١٧٦٣/ ١. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد، از على بن حكم، از حسن بن حسين كه گفت: شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مى‌فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه: اى پسران عبدالمطّلب! به درستى كه شما به مال‌هاى خويش همه مردم را فرا نمى‌توانيد گرفت، و هرگز مال‌هاى شما به تمام ايشان نمى‌رسد؛ پس ايشان را ملاقات كنيد به گشاده‌رويى و ظاهر نيكو».

و همين حديث را، از قاسم بن يحيى، از جدّش حسن بن راشد، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است، مگر آنكه در اين حديث است كه فرمود: «اى پسران هاشم!».