ابوجميله، از محمد حلبى، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود: «خداى- تبارك و تعالى- فرموده است كه: بنده من اظهار دوستى ننموده به سوى من، به چيزى كه دوست [داشتنى‌] تر باشد از آن‌چه بر او واجب گردانيده‌ام».

باب در بيان يكسان شدن عمل و مداومت بر آن‌

٤١. باب در بيان يكسان شدن عمل و مداومت بر آن‌

١٦٦٢/ ١. على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن‌ابى‌عمير، از حمّاد، از حلبى روايت كرده است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه: «چون مردى بر كارى از كارهاى خير باشد، بايد كه يك سال پيوسته بر آن باشد، بعد از آن اگر خواسته باشد، به سوى غير آن منتقل شود، و اين امر براى آن است كه در شب قدر، در سالى كه مشغول آن عمل است، آن‌چه خدا خواهد كه باشد، خواهد بود».

١٦٦٣/ ٢. على بن ابراهيم، از پدرش، از حمّاد بن عيسى، از حريز، از زراره، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه گفت: آن حضرت فرمود: «دوست [داشتنى‌] ترين اعمال به سوى خداى عز و جل، عملى است كه بنده بر آن مداومت كند، و اگرچه كم باشد».

١٦٦٤/ ٣. ابوعلى اشعرى، از عيسى بن أيّوب، از على بن مهزيار، از فضالة بن ايوّب، از معاويّة بن عمّاد، از نجيّه، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «هيچ چيز به سوى خداى عز و جل دوست [داشتنى‌] تر نيست از عملى كه بر آن مداومت شود، و اگرچه كم باشد».

١٦٦٥/ ٤. از او، از فضالة بن ايّوب، از معاوية بن عمّار، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود: «حضرت على بن الحسين- عليهماالسّلام- مى‌فرمود كه: من دوست مى‌دارم كه مداومت كنم بر عمل، و اگرچه اندكى باشد».

١٦٦٦/ ٥. از او، از فضاله، از علا، از محمد بن مسلم، از امام محمد باقر عليه السلام روايت است كه فرمود: «حضرت على بن الحسين- صلوات اللَّه عليهما- مى‌فرمود كه: من دوست مى‌دارم كه بر پروردگارِ خويش وارد شوم، و عملم برابر و يكسان باشد، كه پيوسته آن را به جا آورده باشم و بر آن مداومت كرده باشم».

١٦٦٧/ ٦. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد، از محمد اسماعيل، از جعفر بن بشير، از عبدالكريم بن عمرو، از سليمان بن خالد كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام‌