چگونه انديشه مى‌كند؟ فرمود: «به ويرانه يا به خانه‌اى مى‌گذرد و به زبان حال مى‌گويد: در كجايند آنها كه در تو ساكن بودند؟! و در كجايند كسانى كه تو را ساختند؟! و تو را چه مى‌شود كه هيچ نمى‌گويى؟!».

١٥٥٧/ ٣. چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند، از احمد بن محمد بن خالد، از احمد بن محمد بن ابى‌نصر، از بعضى از مردان خويش كه راوى حديث‌اند، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود: «بهترين عبادت آن است كه هميشه در امر خدا و در قدرت آن جناب انديشه نمايد».

١٥٥٨/ ٤. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از معمّر بن خلّاد روايت كرده است كه گفت: شنيدم از ابوالحسن حضرت امام رضا عليه السلام كه مى فرمود: «عبادت، بسيارى نماز و روزه نيست. جز اين نيست كه عبادت، انديشه كردن است در كار خداى عز و جل».

١٥٥٩/ ٥. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد، از اسماعيل بن سهل، از حمّاد، از ربعى روايت كرده است كه گفت: امام جعفر صادق عليه السلام فرمود: «اميرالمؤمنين- صلوات اللَّه عليه- فرمود: انديشه كردن، مى‌خواند به سوى نيكى و عمل كردن به آن».

باب در بيان مكارم اخلاق‌

٢٩. باب در بيان مكارم اخلاق‌[١]

١٥٦٠/ ١. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد بن عيسى، از هيثم بن ابى‌مسروق، از يزيد بن اسحاق شعر، از حسين بن عطيّه، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «مكارم اخلاق ده چيز است؛ پس اگر بتوانى كه آنها در تو باشد، بايد كه باشد؛ زيرا كه آنها در مردى مى‌باشد و در فرزندش نمى‌باشد، و در فرزند مى‌باشد و در پدرش نمى‌باشد، و در بنده مى‌باشد و در آزاد نمى‌باشد». به آن حضرت عرض شد كه: آنها چيست؟ فرمود:

«راستى، فروتنى، و ترس، و درويشى، و راستى زبان كه دروغ نگويد، و اداى امانت كه به صاحبش برساند، و صله رحم به جا آوردن، و ميهمان‌نوازى به تحفه و تكلّف از برايش آوردن، و سائل را طعام دادن، و بر كارها جزا دادن به وضعى كه با آنها برابرى كند، و ننگ و عار داشتن از براى همسايه از آنچه از براى خود ننگ و عار مى‌دارد، و ننگ و عار داشتن از براى يار و صاحب خويش، و سَرِ همه اينها شرم داشتن است».

[١]. و مكارم، جمع مكرمه- به ضمّ راء است- و آن كار نيك است.( مترجم)