جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: اسلام برهنه است و لباس آن حيا است، و زينت آن وفا، و مروّت آن عمل صالح، و ستون آن ورع و پارسايى. و هر چيزى را اصل و بنيانى است، و بنيان اسلام، دوستى ما اهل بيت است».

على بن ابراهيم، از پدرش، از على بن معبد، از عبداللَّه بن قاسم، از مدرك بن عبدالرحمان، از امام جعفرصادق عليه السلام مثل اين را روايت كرده است.

١٥٣٨/ ٣. چند نفر از اصحاب ما، از احمد بن محمد، از عبدالعظيم بن عبداللَّه حسنى، از امام محمدتقىّ عليه السلام، از پدرش، از جدّش (صلوات اللَّه عليهم) روايت كرده‌اند كه فرمود:

«اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود: رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: خدا اسلام را آفريد و از براى آن عرصه‌اى‌[١] قرار داد، و از براى آن نورى قرار داد، و او را حصارى مقرّر فرمود، و ياورى از براى آن قرارداد نمود. امّا عرصه آن قرآن است، و امّا نور آن، حكمت و راست‌گفتارى و درست‌كردارى است، و امّا حصار آن، معروف و نيكى است، و امّا ياوران آن، من و اهل بيت من‌ايم با شيعيان ما؛ پس اهل بيت من و شيعيان ايشان و ياوران ايشان را دوست داريد؛ چرا كه، چون در آن شبى كه مرا به آسمان بردند و جبرئيل عليه السلام نسب مرا از براى اهل آسمان ذكر و بيان نمود، خدا دوستى من و دوستى اهل بيت من و شيعيان ايشان را در دل‌هاى فرشتگان به وديعت سپرد؛ پس آن دوستى در نزد ايشان به وديعت و امانت است تا روز قيامت. بعد از آن، مرا به زمين فرود آورد و نسب مرا از براى اهل زمين بيان فرمود؛ پس خدا دوستى من و دوستى اهل بيت من و شيعيان ايشان را در دل‌هاى مؤمنان امّت من به امانت سپرد؛ پس مؤمنان امّت من امانت مرا نگاهدارى مى‌كنند تا روز قيامت. و بدانيد و آگاه باشيد كه اگر مردى از امّت من در مدّت عمر خويش كه جميع عمر دنيا باشد، خداى عز و جل را عبادت كند، بعد از آن خداى عز و جل را ملاقات كند، و دشمن اهل بيت و شيعيان من باشد، خدا سينه او را نگشايد، مگر از نفاق، و نفاق او را زياد گرداند».

باب‌

٢٣. باب‌

١٥٣٩/ ١. محمد بن يحيى، از احمد بن محمد عيسى، از حسن بن محبوب، از جميل بن صالح، از عبدالملك بن غالب، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود:

[١]. و عرصه، ميانِ سراست، و مكانى كه در آن بنا مى‌گذارند و عمارت مى‌سازند.( مترجم)