الکشف الوافي في شرح أصول الکافي - الشیرازي، محمد هادي - الصفحة ١٠ - في مدح ميرزا معين الدين محمّد وزير سابق فارس
فكر مىكرد. اين رباعى از او مسموع شد ...[١].
و مدحه وذكر تاريخ وزارته أيضاً ميرزا صادق دستغيب[٢]، كما نقل عنه محمّد طاهر النصرآبادي هكذا:
ميرزا صادق دستغيب، اين تاريخ در باب وزارت آصَف شيراز، كه نواده غياث كهره است (كمرهايست)، گفت:
|
آن خواجه كه نفرينش دعاى ملك است |
تاريخ وزارت شهش غيبنك است (١٠٤٢) |
|
|
بازى بازى فلك بجائيش رساند |
كامروز بجاى قطعهاش نُه فلك است[٣] |
|
والده و سوانح حياته
مدحه شرعي الشيرازي بقصيدة، كما في ديوانه المخطوط (ص ٤١- ٤٢) الموجود في مكتبة مجلس الشورى الإسلامي برقم ٧٠٠٩ (الفهرست، ج ٢٥، ص ١٥)[٤] هكذا:
في مدح ميرزا معين الدين محمّد وزير سابق فارس
|
صد بار پيش گفتمت اى عقل خُردهدان |
چشم وفامدار از اين تيره خاكدان |
|
|
هر لحظه صد شكست ز زال سپهر خورد |
رستم كه داشت داعيه فتح هفت خوان |
|
|
ايمن ز دستبرد زوالِ خسوف تُست |
خورشيد را كه چرخ چهارم بُوَد مكان |
|
|
هر چند ز دورى خورشيد سود كرد |
بنگر چگونه يافت ز نزديكيش زيان |
|
|
انگشت مىمَكيم چو طفلان ز قحط شير |
از بس كه نيست مادر ايّام مهربان |
|
|
در باغ دهر تا كه بناى شگفتى است |
ايمن نشد بهارِ كس از آفت خزان |
|
|
زير سپهر شِكوِه ز سر گشتگى مكن |
كاسوده نيست يك نفس ز گردش آسمان |
|
|
كس ره به آشيانه عنقا نبرده است |
بنشين به گوشه ز مروّت مجو نشان |
|
[١]. تذكرة الشعراء، ج ١، ص ١٠١.
[٢]. ترجم له النصرآبادي في تذكرته، ج ١، ص ٣٨٥ وفي طبع وحيد دستگردي، ص ٢٧٢.
[٣]. تذكرة الشعراء، ج ٢، ص ٦٩٦، وفي ط وحيد دستگردي، ص ٢٧٢.
[٤]. استنسخها لي فضيلة الاستاد الدكتور فتح اللَّه نجّارزادگان دام إفضاله.