توكل كنند متوكلان و چون درآمدند از آنجا كه پدرشان فرموده بود و هيچ سودى برايشان نداشت در برابر خدا جز اينكه نيازى در دل يعقوب بود و برآوردش چون دانش داشت كه ما بدو آموخته بوديم ولى بيشتر مردم نميدانند ٥- طه- ٦٦- ٦٩- گفت بلكه در افكنيد و چون ريسمانها و عصاهاشان را افكندند بخيالش آمد از جادوى آنها كه ميشتابند تا فرمايد همانا آنچه كردند نيرنگ جادوگر بود و رستگار نشود جادوگر هر چه آورد.

٦- القلم- ٥١- ٥٢- و راستش نزديك بود آنان كه كافر شدند بلغزانندت با ديده‌هاشان چون قرآن را شنيدند و مى‌گويند البته او ديوانه است، و نيست آن جز ياد آورى براى جهانيان.

٧- الفلق- ٤- ٥ و از شر دمنده‌ها در گره، و از شر حسود چون حسد برد

تفسير

: طبرسى- ره- در قول خدا «جادو بمردم ياد دهند» در (ج ١ ص ١٧) گفته: جادو، كهانت، نيرنگ همانندند مؤلف، العين، گفته: جادو كاريست كه بشياطين نزديك سازد و از جادو چشم‌بنديست كه چيزى را بر خلاف واقع نمايد جادو كاريست با سبب نهانى و خلاف حق را نمايد و آن را از جنس خود در ظاهر گرداند نه در حقيقت نبينى خدا فرمايد: بخيالش انداخت از جادو كه ميشتابند و در قول خدا (ج ١ ص ١٧٦) «كه در آنچه جدائى افكندند بدان» گفته: در آن چند وجه است.

١- يكى را بر ديگرى آشفته سازند و دشمن او كنند تا بجدائى كشد از قتاده ٢- يكى از زوجين را گمراه كنند و بكفر و شرك وادارند تا از ديگرى كه كه مؤمن و پابند دينست جدا شود براى اختلاف مذهب ٣- ميان آن دو سخن چينى كنند تا از هم جدا شوند، جز بخواست خدا يعنى بدانش او كه تهديد است يا بواگذارى او بيضاوى در (ج ١ ص ١٠٢) تفسيرش گفته: جادو كاريست بكمك شيطان كه از خود آدمى برنيايد و آن انجام نپذيرد مگر از كسى كه در بدى و خبث نفس چون شيطان باشد، زيرا وابستگى شرط