و مرا، بمسلمانى دعوت كرد و مسلمان شدم سعيد بن جبير گويد: ما چنان ميدانستيم كه آيه «وَ أَنَّهُ كانَ رِجالٌ مِنَ الْإِنْسِ يَعُوذُونَ بِرِجالٍ مِنَ الْجِنِّ فَزادُوهُمْ رَهَقاً» در باره او نازل شده است.

١٠١- و از ابن عباس در باره همين آيه كه مردانى آدمى در دره شب ميگذراندند در جاهليت و ميگفتند: «پناه به عزيز اين وادى» و فزودند آنها را دشوارى و گمراهى.

١٠٢- و از حسن در قول خدا «وَ أَنَّهُ كانَ رِجالٌ مِنَ الْإِنْسِ‌ الآية» كه يكى از آنها چون در وادى منزل ميكرد ميگفت پناه گيرم بعزيز اين وادى، از شر كم‌خردان قومش، و در شبانه روز خود را در امان يافتى.

١٠٣- و از ربيع بن انس در آيه «وَ أَنَّهُ كانَ رِجالٌ مِنَ الْإِنْسِ يَعُوذُونَ‌- الآية- ميگفتند صاحب اين وادى فلانى است از پريان و هر كدام بدان وادى ميرفت بدو پناه ميبرد در برابر خدا، و ترس او ميفزود.

١٠٤- ٦: ٢٧٣- در منثور از ابن عباس كه شياطين در آسمان كرسيها داشتند و وحى را ميشنيدند و در يك كلمه‌اش نه تا ميفزودند كه آن يكى درست بود و آنچه افزوده بودند نادرست و چون رسول خدا ٦ مبعوث شد جلو آنها را گرفتند و آن را بابليس گزارش دادند چون پيش‌تر از آن شهاب بآنها پرتاب نميشد، بآنها گفت: اين براى پديده‌ايست در زمين و سپاهيان خود را فرستاد براى بررسى، و رسول خدا را ٦ يافتند كه ميان دو كوه در مكه نماز ميخواند آمدند باو گزارش دادند گفت: همين است كه در زمين پديد شده.

١٠٥- و از ابن عباس كه آسمان دنيا در فترت ميان عيسى و محمّد ٦ پاسبانى نداشت و در آنجا شياطين موضع ميگرفتند براى شنيدن وحى، و چون خدا محمّد را ٦ برانگيخت پاسبانان سختى بر آسمان دنيا گماشته شدند و شياطين را به تير زدند و آن را بيسابقه شمردند و گفتند: نميدانيم آيا بكسانى كه در زمينند سوء قصدى شده يا پروردگارشان خواسته آنها را هدايت كند.