آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14)
(١)
ابواب تأثير جادو و چشم و حقيقت فرشته و جن
٢ ص
(٢)
باب اول تاثير جادو و چشم و حقيقت آنها بيش از آنچه در باب عصمت فرشته گذشت
٢ ص
(٣)
آيات قرآن مجيد
٢ ص
(٤)
تفسير
٣ ص
(٥)
روايات
١٤ ص
(٦)
نقل سخن دانشمندان و تحقيق در آن
٢٤ ص
(٧)
باب دوم در حقيقت جن و احوال آنان
٣٧ ص
(٨)
آيات قرآن مجيد
٣٧ ص
(٩)
تفسير
٣٨ ص
(١٠)
اخبار باب
٥١ ص
(١١)
باب سوم ابليس، داستانهاى او، آغاز آفرينش و دامهاى او، احوال نژاد او و احتراز از آنها
١٠٣ ص
(١٢)
آيات قرآن مجيد
١٠٣ ص
(١٣)
تفسير
١٠٩ ص
(١٤)
اخبار اين باب
١٥٠ ص
(١٥)
تتمهايست داراى فوائد مهمى
٢٢٢ ص
(١٦)
1 در حقيقت پرى و ديو
٢٢٢ ص
(١٧)
2 در حقيقت ابليس
٢٢٤ ص
(١٨)
3 در مكلف بودن پرى و شيطان
٢٢٩ ص
(١٩)
در استعاذه از غول و شيطان
٢٥٠ ص
(٢٠)
مسائلى در مورد استعاذه
٢٥٤ ص
(٢١)
1 در ماهيت پرى و ديو
٢٥٤ ص
(٢٢)
مسأله - 2 پرى و شيطان در قرآن و اخبار
٢٦٠ ص
(٢٣)
مسأله 3 در آفرينش جن از آتش
٢٦٢ ص
(٢٤)
مسأله 4 در نام گذاشتن جن
٢٦٣ ص
(٢٥)
مسأله 5 در اختلاف جن و پرى
٢٦٣ ص
(٢٦)
مسأله 6 در رفتن پرى بدرون آدمى
٢٦٣ ص
(٢٧)
مسأله 7 در احوال فرشته و پرى
٢٦٤ ص
(٢٨)
در مورد وسوسه
٢٦٤ ص
(٢٩)
مسأله 8 - در وضع وسوسه بشرحى كه در اخبار است،
٢٦٤ ص
(٣٠)
مسأله 9 - در تحقيق وسوسه طبق تحقيق غزالى
٢٦٥ ص
(٣١)
مسأله 10 - در تحقيق گفتار غزالى،
٢٦٦ ص
(٣٢)
مسأله 11 در مورد خيالات
٢٦٩ ص
(٣٣)
مسأله 12 در قدرت ديوها
٢٧٠ ص
(٣٤)
مسأله 13 در غيب دانستن پريان
٢٧١ ص
(٣٥)
باز هم در حقيقت جن و پرى
٢٧١ ص
(٣٦)
فهرست جلد هفتم كتاب آسمان و جهان
٢٧٨ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص

آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٤٩ - تفسير

ندارد؟ در پاسخ گوئيم پرى هم فرزند و هم نژاد دارد، و خلاف در اينست كه جماع دارد يا نه؟ و مشهور اينست كه جماع دارند، و چون در بهشت آدمى و پريست جماع آنان زمينه دارد و نفى آن بايد پايان ٢٩: ١٣٠ تفسير كبير.

بيضاوى در (ج ٢ ص ٤٨٧) تفسيرش گفته: در «لِمَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ جَنَّتانِ‌» كه يك بهشت از آن ترسان آدمى است و ديگرى از ترسان پرى چون خطاب براى هر دو دسته است و يا مقصود اينست كه هر ترسانى دو بهشت دارد يكى براى عقيده و يكى براى كردار، يا يكى پاداش طاعت و يكى پاداش ترك گناه، يا يكى پاداش عمل و ديگرى تفضل، يا يكى روحانى و يكى جسمانى.

در قول خدا تعالى «راستى كه نفرى از پريان گوش داد» گفته: نفر از سه تا ده است، پرى جسمى است خردمند و نهان كه عنصر آتش يا هوا در آن غلبه دارد، و گفته‌اند: يك نوع از ارواح مجرده‌اند، گفتند روح آدمى است كه از تن بيرون شده، و آيه دلالت دارد كه پيغمبر ٦ آنها را نديده و بر آنها نخوانده و در برخوردى خواندن او را شنيدند و خدا آن را بوى گزارش داد كه «گفتند ما كتاب شگفتى شنيديم» بديع و جدا از سخن مردم در شيرينى بيان و دقت معنا «رهنمايد براه راست و بدان گرويديم» كه قرآنست «و با پروردگار خود احدى را شريك ندانيم» بدلائل قطعى توحيد.

«وَ أَنَّهُ تَعالى‌ جَدُّ رَبِّنا» يعنى بهره پروردگار ما والا است و نگرفته است و ندارد همسر و فرزند چون از آنها بى‌نياز است «و راستش ميگويند نابخردان ما» كه ابليس و پريان سركشند «ناروا بر خدا» كه او همسر و فرزند دارد.

«و ما پنداشتيم كه هرگز آدمى و پرى بر خدا دروغ نبندند» و اين پوزش براى پيروى از نابخرد است كه از سادگى نپنداشتند كس بخدا دروغ بندد «و راستش مردانى از آدمى پناه بمردانى از پرى ميبردند» كه در بيابان ميگفتند پناه بريم بسرور اين وادى از شرّ نابخردان تيره او «و فزودند» كبر و سركشى‌