چون فرشته‌ها گناه و خونريزى و فساد آنها را در زمين ديدند بناحق بر آنها گران آمد و براى خدا خشم گرفتند و افسوس خوردند بر اهل زمين و نتوانستند خشم خود را فرو خورند و گفتند پروردگارا توئى عزيز و توانا، جبار و قاهر و عظيم الشان اينانند خلق ناتوان و خوار زمينت كه در قبضه قدرتت ميچرخند و روزيت را ميخورند و از عافيت تو بهره‌مندند و نافرمانى كنند با اين گناهان بزرگ و تو افسوس ندارى و خشم نگيرى و انتقام نكشى از آنچه از آنها شنوى و بينى اين بر ما ناگوار است و آن را بزرگ شماريم.

چون خدا از فرشته‌ها اين را شنيد فرمود: «راستى من در زمين جاگزين گذارم» بر آنها تا حجت من باشد بر آفريدگانم، فرشته‌ها گفتند «منزهى تو آيا در آن نهى كسى كه تباهى انگيزد و خونريزد و ما تسبيح گوئيم بسپاست و تقديس كنيم برايت گفتند آن جاگزين‌را از ما بنه كه نه تباهى انگيزيم و نه خونريزيم.

خدا جلّ جلاله فرمود: اى فرشته‌هايم، من دانم آنچه شما ندانيد، من ميخواهم بدست خود آفريده‌اى سازم كه نژادش را پيغمبرانى مرسل، بندگانى خوب و امامانى رهبر نمايم و آنان را خلفاى خود در زمين خود سازم تا از گناهان باز دارند و بطاعتم وادارند، و براهم ببرند، و آنان را حجت خود كنم براى پوزش و بيم، و نسناس را از زمينم جدا كنم، و آن را از آنها پاك كنم، و پريان نافرمان سركش را از خلق خوبم دور كنم و در هواء و اطراف زمين اندازم تا در كنار نژاد آفريده‌ام نباشند و ميان پريان و آفريده‌ام پرده كشم تا نژادش پريان را نبيند و انس و آميزش با آن نكند، و هر كه نافرمانيم كند از نژاد آفريده‌ام كه او را براى خود برگزيدم بجايگاه نافرمانانش برم و باكى ندارم.

فرشته‌ها گفتند: پروردگارا هر چه خواهى كن، ما ندانيم جز آنچه تو بما