پرست مى‌شود از دين در ميرود و خدا نعمت زيد را ميستاند و در دنيا يا آخرت بدو عوض ميدهد و اين تفسيريست براى قول پيغمبر ٦ كه «العين حقّ» بعلاوه روايت است كه چون چيزى در چشم بنده‌ها بزرگ نمايد خدا پستش كند، بنا بر اين دور نيست كه چون چيزى در چشم برخى بيننده‌ها بسيار خوش و ارجمند جلوه كند پست و دگرگون شود، چنانچه روايت است كه به ماده شتر عضباى خود كه در مسابقه از همه شتران پيش مى‌افتاد فرمود: بنده‌ها چيزى را بالا نبرند جز خدايش پست كند.

و رواست كه پناه بردن بخدا و صلوات بر پيغمبر ٦ كه دستور رسيده براى كسى كه چيزى بچشمش خوش آيد بجا آورد و جاى مصلحت دگرگونى را بگيرد و تغييرى پديد نشود چون بيننده رو بخدا كرده و بدو پناهيده و از دنيا برگشته و فريب آن را نخورده- پايان- «و من نتوانم كارى براى شما بكنم» در برابر قضاى خدا اگر چشم زخم يا جز آن باشد و حكم از خداست و بس و بر او توكل كنم كه توانا است شما را از چشم و از حسد نگهدارد و تندرست بمن بازگرداند، و همه بايد كار خود را بدو وانهند و بدو اعتماد كنند، و چون از آنجا كه پدرشان گفته بود و از چند دروازه بمصر در آمدند و در برابر خواست خدا كه چشم يا حسد باشد براى آنها سودى نداشت، چون او ميدانست حذر در برابر قدر اثر ندارد ولى براى دلخوشى خود چنين فرمانى داد و او دانشى داشت كه ما بدو آموختيم و آن را بكار بندد ولى بيشتر مردم نميدانند درجه دانش يعقوب را و راز قدر را و اينكه حذر در برابر قدر اثر ندارد.

رازى در (ج ١٨ ص ١٧٢) تفسيرش گفته: جمهور مفسران گفتند از چشم بر آنها نگران بود، و در اينجا دو بحث است:

١- اينكه چشم زخم درست است و اثر دارد، و دليلش دو چيز است يكم اتفاق قدماء مفسّران بر اينكه مراد از اين آيه همانست دوم: اينكه روايت است پيغمبر ٦ حسن و حسين ٧ را از چشم زخم‌