آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٢٦٣ - مسأله ٦ در رفتن پرى بدرون آدمى
گفته گمان غالب اينست كه كره آتش پر از روحانيات است.
مسأله ٤ [در نام گذاشتن جن]
در نام گذاشتن جن دو قول است.
يكم: اينكه جن بمعنى پوشيده است و بهشت را جنه گويند چون زمينش پوشيده از درخت است، و سپر را جنّه چون آدمى را پوشاند، و جن هم از ديده نهانند، و جنون هم پوشنده خرد است، و جنين هم در شكم مادرش نهانست و از آنست قول خدا تعالى «برگرفتند سوگندهاى خود را سپر» يعنى پرده عقيده فاسد خود، و بنا بر اين بايد فرشتهها هم جن باشند چون بچشم نيايند جز اينكه گفته شود عرف آن را مخصوص پرى كرده.
دوّم: اينكه چون نخست دربانان بهشت بودند نام آنها جن شده و قول نخست اقوى است.
مسأله ٥ [در اختلاف جن و پرى]
- بدان كه چهار تيره مكلفند: فرشته، آدمى، پرى، و ديو، و اختلاف دارند كه جن و ديو يك جنسند و حقيقت واحده دارند يا پرى يك نوع است و ديو نوع ديگر چون آدمى و اسب، و گفتند پرى نيك و بد دارد و بد آنها را ديو و شيطان نامند.
مسأله ٦ [در رفتن پرى بدرون آدمى]
- مشهور است كه پريان در درون آدمى روند و معتزله آن را منكرند و معتقدان چند دليل آوردند.
يكم: بنا بر اينكه پرى روح مجرد باشد در آمدنش در درون بمعنى تصرف او است در آن و اين دور نيست و اگر جاندار هوا منش لطيف نفوذ كن باشد كه شرح داديم نفوذش در درون آدميزاده دور نيست مانند جان و روان در تن انسان و جز آن.
دوّم: قول خدا تعالى: برنخيزند جز مانند كسى كه شيطانش ديوانه كرده از مسّ.
سوّم: قول آن حضرت ٦ كه شيطان مانند خون در تن آدمى روانست.