عفريت جن يعنى ديوى سركش بنام ذكوان يا صخر و مقام سليمان مجلس قضاوتش بود كه نيم روز طول ميكشيد «وَ مِنَ الْجِنِّ مَنْ يَعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِإِذْنِ رَبِّهِ‌» طبرسى ره گفته: يعنى برخى از جن را مسخر او كرديم كه در برابرش براى او كار ميكردند چنانچه آدمى در برابر آدمى بفرمان پروردگارش كار ميكند و سليمان آنها را بكارهاى سخت گل كارى واميداشت و جز آن.

ابن عباس گفته: خداوند براى سليمان آنها را مسخر كرد و فرمود او را اطاعت كنند در هر چه فرمان دهد و اين دلالت دارد كه برخى جن در فرمان او نبودند «و هر كه از فرمانش سرپيچى ميكرد باو عذاب سوزناك چشانديم» اكثر مفسّران گفتند مقصود عذاب آخرتست و دلالت كند بر اينكه جن همه مكلفند و گفتند مقصود عذاب در دنيا است و خدا فرشته‌اى كه تازيانه آتشين در دست داشته بر آنها گماشته بود و هر كدام از فرمان سليمان سرپيچى ميكردند بيك ضربت آنها را ميسوزانيد.

«ميساختند برايش هر چه ميخواست از محرابها» كه خانه‌هاى شرع بودند و گفتند: كاخها و مساجد عبادت بودند و از آنها است مسجد بيت المقدس «و پيكره‌ها» از مس و برنج و سنگ كه كار جن بودند، برخى گفتند پيكر جانداران بوده و ديگران گفتند پيكران درنده‌ها و بهائم را بر كرسى او ساختند تا هيبت آور باشند.

حسن گفته: در آن روز مجسمه سازى و تصوير حرام نبوده و در شرع پيغمبر ما حرام شده، ابن عباس گفته: مجسمه پيغمبران و عبّاد را در مساجد ميساختند تا بآنها اقتداء شود، و از امام صادق ٧ روايت است كه بخدا پيكره مرد و زن نبوده ولى پيكره درخت و مانند آن بوده.

«و قدحها بمانند حوض» كه گفتند: بر سر هر كدام هزار كس در برابر آن حضرت غذا ميخوردند «و ديگهاى پا بر جا» كه از جاى خود منتقل نميشدند