بيهقى در شرح اسماء حسنى در قول خدا تعالى «ما كانُوا لِيُؤْمِنُوا إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ‌، ١١١- الانعام» از عمر بن ذر آورده كه شنيدم عمر بن عبد العزيز ميگفت:

اگر خدا ميخواست نافرمانى نشود ابليس را نمى‌آفريد، و آن را در آيه‌اى از كتابش بيان كرده و شرح داده و داندش هر كه داند و نداند هر كه نداند و آن قول خدا تعالى است «نيستيد شما بر او آشوبگر. جز كسى كه دوزخ گير شده باشد، ١٦٢ و ١٦٣- الصافات» وانگه از طريق عمرو بن شعيب از پيغمبر ٦ روايت كرده كه بابى بكر فرمود: اى ابا بكر اگر خدا ميخواست نافرمانى نشود نمى‌آفريد ابليس را- پايان- مردى به حسن گفت: اى ابو سعيد ابليس ميخوابد؟ گفت اگر خواب داشت ما راحت بوديم، مؤمن از او رها نيست جز بتقوى و ترس از خدا تعالى و در احياء گفته: هر كه از ياد خدا غفلت كند گرچه لحظه‌اى باشد در آن لحظه جز شيطان قرينى ندارد خدا فرموده «و هر كه از ياد خدا چشم پوشد فراهم سازيم برايش شيطانى كه قرين او باشد، ٣٦- الزخرف» آيا بر پريان از خودشان پيغمبرى پيش از پيغمبر ما محمّد ٦ مبعوث شده؟

ضحاك گفته: مبعوث شده بظاهر قول خدا تعالى «اى گروه جن و انس آيا نيامد براتان رسولانى از خودتان، ١٣٠- الانعام» و محققان گفتند هرگز رسولى براشان نيامده، و هرگز پرى پيغمبر نشده و همانا رسل خدا از آدميان بودند و اين درست است و مشهور، در جن بيم‌ده بوده، و مقصود آيه از منكم يعنى از يكى دو گروه مانند قول خدا «يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ‌» با اينكه لؤلؤ و مرجان از شور برآيند نه شيرين. منذر بن سعيد بلوطى از قول ابن مسعود گفته: پريانى كه به پيغمبر ٦ برخوردند رسولان بر قوم خود بودند، مجاهد، گفته: نذيران از پرى باشند و رسولان از آدمى و شك ندارد كه پريان در امتهاى گذشته مكلف بودند