آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14)
(١)
ابواب تأثير جادو و چشم و حقيقت فرشته و جن
٢ ص
(٢)
باب اول تاثير جادو و چشم و حقيقت آنها بيش از آنچه در باب عصمت فرشته گذشت
٢ ص
(٣)
آيات قرآن مجيد
٢ ص
(٤)
تفسير
٣ ص
(٥)
روايات
١٤ ص
(٦)
نقل سخن دانشمندان و تحقيق در آن
٢٤ ص
(٧)
باب دوم در حقيقت جن و احوال آنان
٣٧ ص
(٨)
آيات قرآن مجيد
٣٧ ص
(٩)
تفسير
٣٨ ص
(١٠)
اخبار باب
٥١ ص
(١١)
باب سوم ابليس، داستانهاى او، آغاز آفرينش و دامهاى او، احوال نژاد او و احتراز از آنها
١٠٣ ص
(١٢)
آيات قرآن مجيد
١٠٣ ص
(١٣)
تفسير
١٠٩ ص
(١٤)
اخبار اين باب
١٥٠ ص
(١٥)
تتمهايست داراى فوائد مهمى
٢٢٢ ص
(١٦)
1 در حقيقت پرى و ديو
٢٢٢ ص
(١٧)
2 در حقيقت ابليس
٢٢٤ ص
(١٨)
3 در مكلف بودن پرى و شيطان
٢٢٩ ص
(١٩)
در استعاذه از غول و شيطان
٢٥٠ ص
(٢٠)
مسائلى در مورد استعاذه
٢٥٤ ص
(٢١)
1 در ماهيت پرى و ديو
٢٥٤ ص
(٢٢)
مسأله - 2 پرى و شيطان در قرآن و اخبار
٢٦٠ ص
(٢٣)
مسأله 3 در آفرينش جن از آتش
٢٦٢ ص
(٢٤)
مسأله 4 در نام گذاشتن جن
٢٦٣ ص
(٢٥)
مسأله 5 در اختلاف جن و پرى
٢٦٣ ص
(٢٦)
مسأله 6 در رفتن پرى بدرون آدمى
٢٦٣ ص
(٢٧)
مسأله 7 در احوال فرشته و پرى
٢٦٤ ص
(٢٨)
در مورد وسوسه
٢٦٤ ص
(٢٩)
مسأله 8 - در وضع وسوسه بشرحى كه در اخبار است،
٢٦٤ ص
(٣٠)
مسأله 9 - در تحقيق وسوسه طبق تحقيق غزالى
٢٦٥ ص
(٣١)
مسأله 10 - در تحقيق گفتار غزالى،
٢٦٦ ص
(٣٢)
مسأله 11 در مورد خيالات
٢٦٩ ص
(٣٣)
مسأله 12 در قدرت ديوها
٢٧٠ ص
(٣٤)
مسأله 13 در غيب دانستن پريان
٢٧١ ص
(٣٥)
باز هم در حقيقت جن و پرى
٢٧١ ص
(٣٦)
فهرست جلد هفتم كتاب آسمان و جهان
٢٧٨ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص

آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٣٩ - تفسير

ولى شيطان باشى» يعنى همدوش او شوى در لعن و عذاب يا در روش او بمانى كه سخت‌تر است از عذاب چنانچه رضوان اللَّه بالاتر است از ثواب.

«و شياطين را البته حاضر كنيم» روايت است كه كفار با همگنان خود از ديوان محشور شوند كه آنها را گمراه كردند و با هم بيك زنجير بسته‌اند.

«أَنَّا أَرْسَلْنَا الشَّياطِينَ عَلَى الْكافِرِينَ‌» طبرسى گفته- ٦: ٥٣٠- مجمع- يعنى آنها را وانهاديم كه وسوسه كنند و گمراه سازند و بزور جلو آنها را نگرفتيم، و اين را بر سبيل مجاز ارسال خوانده است، و گفتند: يعنى شياطين را بر آنها مسلط كرديم و اين هم همان معنا را دارد «تا آنها را برانند راندنى» از طاعت بسوى گناه يا مقصود اينست كه آنها را ببدكارى وادارند تا بدوزخشان كشانند از ابن جبير است.

«وَ مِنَ الشَّياطِينِ مَنْ يَغُوصُونَ لَهُ‌» رازى گفته: يعنى در دريا غوص ميكردند و برايش جواهر درمى‌آوردند و از آن بكارهاى زبون كشانده ميشدند چون ساختن شهرها و كاخها و اختراع صنايع شگفت‌آور كه فرمود: «ميساختند برايش هر چه ميخواست از محاريب و تماثيل» و صنعتها كه پديد كردند مانند حمام ساختن و نوره كشيدن و آسيا، و شيشه‌سازى و صابون‌سازى، و ظاهرش اينست كه همه مسخر او بودند و روايت است كه خدا كفار آنها را مسخر او كرد نه مؤمنانشان را بدو وجه.

١- تعبير از آنها بشياطين ديوان كه بمؤمنان نگويند ٢- اينكه فرموده ما نگهبان آنهائيم زيرا مؤمنى كه بكارى گماشته شود نياز بنگهبان ندارد تا فساد نكند، و اين تنها در كافر است.

و در «كُنَّا لَهُمْ حافِظِينَ‌» چند وجه گفتند:

١- خدا گروهى از فرشته‌ها يا از مؤمنان پريان بدانها گماشته بود تا آنها را پاسبانى كنند.

٢- دل آنها را مسخر او كرد كه فرمان بردن او را دوست داشتند و از نافرمانى‌