بيان: راغب در مفردات خود گفته: ابلاس غمى است كه از شدت نوميدى رخ دهد، و ابليس از آن باز گرفته شده، و خدا فرموده: روزى كه هنگامه برپا شود افسرده شوند بدكاران ١٢ الروم ٩٠- در معانى- ١٣٨، بسندى تا رسول خدا ٦ كه ابليس سرمه دارد، لعوق دارد، سعوط دارد، سرمه‌اش چرت است و لعوقش دروغ و سعوطش كبر.

٩١- و از همان- ١٣٩- بسندى از عبد العظيم حسنى كه شنيدم امام دهم ٧ ميفرمود:

رجيم يعنى رانده شده با لعن، دور شده از هر جاى نيكى، يادش نكند مؤمنى جز كه لعنش كند، و راستى در علم خدا گذشته كه چون قائم ٧ ظهور كند مؤمنى در زمانش نماند جز اينكه باو سنگ پراند چنانچه پيش از آن لعن باو پرانيدند.

٩٢- در علل- ٢: ٢١٣- بسندى از حلبى كه پرسيدم از امام ششم ٧ چرا رجيم را رجيم ناميدند؟ فرمود: چون سنگسار شود، گفتم: برگردد پس از آن؟

فرمود: نه ولى در علم خدا گذشته كه سنگسار است.

بيان: فعل ينقلب، يعنى بزندگى برگردد پس از رجم، فرمود: نه، و استدراك براى اينست كه پرسنده توهم كرد رجم در اين زمانست و امام توهمش را رفع كرد كه از آتش رجيم گفتند كه در علم خدا گذشته پس از اين رجم شود هنگام قيام امام قائم ٧ چنانچه در خبر پيش گذشت و محتمل است اصل آن «فهل ينفلت:

آيا ميگريزد» باشد و در روايت عياشى مؤيد آن بيايد.

٩٣- در تفسير على بن ابراهيم: «ثُمَّ لَآتِيَنَّهُمْ مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَ مِنْ خَلْفِهِمْ وَ عَنْ أَيْمانِهِمْ وَ عَنْ شَمائِلِهِمْ‌» اما برابرشان سوى آخرتست بآنها گويم: نه بهشتى است نه دوزخى، نه رستاخيزى، و پس آنها دنياى آنها است كه آنان را بگردكردن مال وادارم و فرمان دهم كه مالى در صله رحم صرف نكنند، و حق آن را ندهند و آنها را وادارم بر فرزندان خود هزينه ندهند و از ضياع مال آنها را بترسانم،