و اما قمار بجاى اينكه توسعه به نيازمندان باشد مايه زيان توانگرانست چون كسى كه در قمار باخت آزمند بدان گردد باميد اينكه ببرد و زيان خود را جبران كند و بسا كه دنبال آن را بگيرد تا پاك باخته شود تا آنجا كه ريش و خاندان و فرزند را بقمار ببازد و بيچاره و بدبخت گردد و دشمن سرسخت آنها كه از او بردند.

و روشن شد كه مى و قمار دو سبب بزرگ دشمنى و كينه‌اند، و سرانجام نكوهيده اى دارند و بهرج و مرج كشانند و آشوب و همه اينها زيان مصالح جهانست و بمفسده دينى آنها اشاره كرد باينكه «شما را باز دارد از ذكر خدا و از نماز ١٣ ٨٠ تفسير رازى قول خدا «و همچنين ساختيم براى هر پيغمبرى دشمن» يعنى چنانچه تو را فرموديم دشمن بت پرستان عشيره‌ات باش، پيغمبران پيش را هم فرموديم دشمن دشمن خود از پرى و آدمى باشند و اينست كه مشركان را دشمن ساخته براى خدا و رسول.

و گفتند: مقصود اينست كه آنها را وانهاديم تا اختيار دشمنى كنند و بزور آنها را از آن باز نداشتيم و گفته‌اند: چون خدا رسولان را بدانها فرستاد و فرمان داد كه آنها را بمسلمانى خوانند و از بتان دست بردارند دشمن پيغمبران شدند و از اين رو خدا آن را بخود وابست و مقصود از شياطين جن و انس كفار سركش هر دو گروه است.

و گفتند: شياطين انس گمراه‌كننده‌هاى آنهايند و شياطين جن فرزندان ابليسند.

و طبرسى در ٣: ٣٥٢- مجمع گفته: در تفسير كلبى است از ابن عباس كه ابليس سپاهش را دو دسته كرده يك دسته براى آدمى و يك دسته براى پرى و هر دو