احتجاجات (ترجمه جلد 4 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ١٨٦ - بخش دوم آنچه از معصومين
وَ مِنْهُمْ يعنى بعضى از يهود أُمِّيُّونَ لا يَعْلَمُونَ الْكِتابَ إِلَّا أَمانِيَّ وَ إِنْ هُمْ إِلَّا يَظُنُّونَ تحريف مىكردند تورات و احكام آن را و مىگفتند از جانب خدا آمده خداوند اين آيه را نازل كرد فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ يَكْتُبُونَ الْكِتابَ واى بر آنها كه مىنويسند كتاب را.
وَ قالُوا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ إِلَّا أَيَّاماً مَعْدُودَةً بنى اسرائيل گفتند ما عذاب نخواهيم شد مگر همان چند روزى كه گوساله پرست بوديم خداوند آنها را رد كرد با اين آيه قُلْ أَتَّخَذْتُمْ عِنْدَ اللَّهِ عَهْداً بگو اى محمد ٦ از خدا پيمان گرفتهايد. وَ قُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً در باره يهودان نازل شد كه به آنها سخن نيكو بگوئيد بعد بوسيله آيه فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ مشركان را بكشيد هر جا يافتيد نسخ گرديد.
٨- تفسير امام- وَ إِذْ أَخَذْنا مِيثاقَكُمْ لا تَسْفِكُونَ دِماءَكُمْ امام (ع) فرمود: يعنى ياد آوريد بنى اسرائيل را وقتى كه از شما پيمان گرفتيم يعنى از اجدادتان و كسانى كه اين خبر به آنها برسد لا تَسْفِكُونَ دِماءَكُمْ كه خون يك ديگر را نريزيد وَ لا تُخْرِجُونَ أَنْفُسَكُمْ مِنْ دِيارِكُمْ و از شهر يك ديگر را خارج نكنيد ثُمَّ أَقْرَرْتُمْ بعد اقرار نموديد به اين پيمان و ملتزم شديد مانند اجدادتان وَ أَنْتُمْ تَشْهَدُونَ و گواهى داديد كه از اجدادتان پيمانى گرفته شده ثُمَّ أَنْتُمْ هؤُلاءِ تَقْتُلُونَ أَنْفُسَكُمْ بعد به جان هم افتاديد وَ تُخْرِجُونَ فَرِيقاً مِنْكُمْ مِنْ دِيارِهِمْ و گروهى گروه ديگر را از شهر و ديار خود خارج كردند از روى خشم و زور تَظاهَرُونَ عَلَيْهِمْ به يك ديگر كمك مىكرديد در اين آواره كردن و كشتن همديگر به ناحق و از روى ستم و عدوان وَ إِنْ يَأْتُوكُمْ اگر همين اشخاصى كه تصميم بيرون كردن و كشتن آنها را داريد أُسارى اگر پيش شما بيايند در حالى كه دشمنان شما و آنها ايشان را اسير كرده باشند تُفادُوهُمْ بوسيله مالهاى خود خونبهاى ايشان را مىدهيد وَ هُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ إِخْراجُهُمْ با اينكه حرام است بر شما اين خارج كردن از شهر و ديار لفظ خراج را در آيه مكرر كرد چون اگر «اخراجكم» نمىفرمود خيال مىكردند فديه دادن بر آنها حرام است سپس خداوند مىفرمايد أَ فَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتابِ ايمان به مقدارى از كتاب كه خونبها دادن است مىآوريد وَ تَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ ولى نسبت به خارج كردن كه حرام است كافريد.
در صورتى كه كتاب شما قتل نفس و اخراج را حرام كرده همان طور كه خونبها دادن را واجب نموده چرا ايمان به مقدارى داريد و نسبت به بقيه كافريد. گويا شما مؤمن به بعض و