احتجاجات (ترجمه جلد 4 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ٣٣٢ - بخش دوم احتجاج پيامبر اكرم
آيه اشاره به همان است حَافِّينَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ.
اما هفده: عبارت از هفده اسم از اسماء خداى تعالى كه نوشته شده بين بهشت و جهنم كه اگر آن اسماء نباشد چنان جهنم شعله مىكشد كه هر كه در آسمانها و زمين است آتش مىگيرد و مىسوزد.
اما هجده: عبارت از هجده حجاب از نور است كه معلق بين كرسى و حجب است اگر آنها نبودند كوههاى بسيار سخت و بلند ذوب مىشد و از نور خدا جن و انس مىسوختند.
گفت راست گفتى يا محمد.
فرمود اما نوزده: عبارت از جهنم است كه باقى نمىگذارد و فروگذارى نمىكند اين آيه اشاره به همان است لَوَّاحَةٌ لِلْبَشَرِ عَلَيْها تِسْعَةَ عَشَرَ.
اما بيست: زبور بر داود در بيست روز گذشته از ماه رمضان نازل شد و اين آيه اشاره به آن است وَ آتَيْنا داوُدَ زَبُوراً*.
اما بيست و يك: سليمان بن داود تلاوت نمود و با او كوهها شروع به تسبيح نمودند.
اما بيست و دو: خداوند توبه داود را پذيرفت و او را بخشيد و آهن را برايش نرم كرد كه از آن زره مىساخت.
بيست و سه: مائده آسمانى روز بيست سوم بر عيسى نازل شد.
بيست و چهار: خداوند با موسى سخن گفت.
بيست و پنج: خداوند دريا را براى موسى و بنى اسرائيل شكافت.
بيست و شش: خداوند تورات را بر موسى نازل نمود.
و اما بيست و هفت: ماهى يونس متى را از شكم خود بيرون افكند.
بيست و هشت: خداوند بينائى چشم يعقوب را به او برگرداند.
اما بيست و نه: خداوند ادريس را به مكانى بلند برداشت.
اما سى: خداوند موسى را دعوت كرد سى شب و آن را به ده شب ديگر افزايش بخشيد.
اما چهل: قرار پروردگار به چهل شب كامل شد.
اما پنجاه: روزى كه مقدار آن پنجاه هزار سال است.
اما شصت: زمين داراى شصت رگه است و مردم آفريده شدهاند به شصت نوع.
اما هفتاد: موسى از ميان قوم خود براى قرارگاه پروردگار هفتاد نفر را انتخاب كرد.