احتجاجات (ترجمه جلد 4 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ٢٧٠ - بخش اول احتجاجى كه پيامبر اكرم
و اين آيه ديگر را نيز در همين مورد نازل فرمود: فَلَعَلَّكَ تارِكٌ بَعْضَ ما يُوحى إِلَيْكَ وَ ضائِقٌ بِهِ صَدْرُكَ أَنْ يَقُولُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ كَنْزٌ أَوْ جاءَ مَعَهُ، مَلَكٌ، إِنَّما أَنْتَ نَذِيرٌ وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ[١].
شايد ترك مىكنى برخى از آنچه به تو وحى مىشود، و دلگير مىگردى از اينكه مىگويند چرا برايش گنجى نفرستادهاند يا فرشتهاى با او نيامده. تو يك پيامبر و نذير هستى خداوند عهدهدار تمام چيزها است. اين آيه ديگر را نيز نازل نمود: وَ قالُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ مَلَكٌ وَ لَوْ أَنْزَلْنا مَلَكاً لَقُضِيَ الْأَمْرُ تا وَ لَلَبَسْنا عَلَيْهِمْ ما يَلْبِسُونَ.
پيامبر فرمود: اينك توجه كن اى بنده خدا، آنچه اعتراض كردى من هم غذا مىخورم مثل شما و مدعى شدى كه به همين دليل شايسته پيامبرى نيستم. اين كار مربوط به خدا است.
هر كار بخواهد انجام مىدهد و هر تصميمى بخواهد مىگيرد. در كارهاى او نمىتوان خورده گرفت به تو و به هيچ كس نمىرسد كه چون و چرا كنند.
مگر نمىبينى خدا گروهى را فقير و برخى را غنى و بعضى را عزيز و برخى را ذليل و عدهاى را سالم و صحيح و برخى را مريض و بعضى را شريف و برخى را وضيع كرده، همه آنها غذا مىخورند فقرا نمىتوانند بگويند چرا ما ضعيف و ناتوانشدهايم و آنها سالم و توانا و ذليلان بگويند چرا ما ذليل و آنها عزيز شدهاند، و نه زشت صورتان بگويند چرا ما زشت و آنها را زيبا كردهاى.
اگر چنين حرفى بزنند بر خدا اعتراض نموده و در مقابل او ايستادگى كردهاند و كافر به او خواهند بود خداوند در جواب آنها خواهد گفت من فرمانروائى هستم كه پستى و بلندى و ثروت و فقر و عزت ذلت و صحت و بيمارى در اختيار من است. شما بنده منيد و جز تسليم در مقابل من و اطاعت فرمانم كارى نداريد. اگر تسليم شديد بندگان مؤمنيد و اگر امتناع ورزيديد كافر به من هستيد و گرفتار عقاب و كيفر من خواهيد شد.
بعد خداوند اين آيه را بر پيامبر اكرم ٦ نازل كرد:
[١] هود- ١٤.