احتجاجات (ترجمه جلد 4 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ٢٠٨ - بخش دوم آنچه از معصومين
٦ محزون گرديد.
خداوند اين آيه را نازل كرد قَدْ نَعْلَمُ إِنَّهُ لَيَحْزُنُكَ الَّذِي يَقُولُونَ فَإِنَّهُمْ لا يُكَذِّبُونَكَ وَ لكِنَّ الظَّالِمِينَ بِآياتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ وَ لَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ فَصَبَرُوا عَلى ما كُذِّبُوا وَ أُوذُوا حَتَّى أَتاهُمْ نَصْرُنا باز پيامبر نشست و صبر كرد آنها شروع كردند به تكذيب و نام خدا را بردن و اهانت كردن پيامبر اكرم فرمود در مورد خود و خانواده و آبرويم صبر كردم اما صبر در مورد نام خدايم نمىتوانم بكنم كه هر چه مىخواهند بگويند خداوند اين آيه را نازل نمود وَ لَقَدْ خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَ ما مَسَّنا مِنْ لُغُوبٍ فَاصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ در تمام كارها صبر كرد بعد خداوند او را بشارت داد به جانشينان و ائمه بعد از او كه به صبر آراسته شدهاند و فرمود وَ جَعَلْنا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا لَمَّا صَبَرُوا وَ كانُوا بِآياتِنا يُوقِنُونَ در اين موقع فرمود
الصبر من الايمان كالرأس من البدن
پيامبر شكر نعمت را نمود خداوند اين آيه را بر او نازل كرد وَ تَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنى عَلى بَنِي إِسْرائِيلَ بِما صَبَرُوا وَ دَمَّرْنا ما كانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَ قَوْمُهُ وَ ما كانُوا يَعْرِشُونَ فرمود آيه بشارت و انتقام است، خداوند كشتن مشركين را اجازه داد كه هر جا آنها را پيدا كردند بكشند و به دست پيامبر ٦ و يارانش آنها را كشت و پاداش صبرش را در همين دنيا داد به اضافه آنچه در آخرت برايش ذخيره نموده.
در روايت ابى الجارود از حضرت باقر (ع) در باره آيه وَ إِنْ كانَ كَبُرَ عَلَيْكَ إِعْراضُهُمْ تا اين قسمت نَفَقاً فِي الْأَرْضِ يعنى نقب و سوراخى در زمين.
على بن ابراهيم در مورد آيه نَفَقاً فِي الْأَرْضِ أَوْ سُلَّماً فِي السَّماءِ مىگويد يعنى اگر قدرت دارى زمين را حفر كنى يا به آسمان بالا روى، يعنى نمىتوانى چنين كنى. بعد مىفرمايد وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَجَمَعَهُمْ عَلَى الْهُدى يعنى اگر خدا بخواهد مىتواند همه را مؤمن نمايد.
اين آيه فَلا تَكُونَنَّ مِنَ الْجاهِلِينَ خطاب به پيامبر ٦ است ولى منظور مردم هستند إِنَّما يَسْتَجِيبُ الَّذِينَ يَسْمَعُونَ دعوت تو را كسانى كه عقل دارند و درك مىكنند مىپذيرند وَ الْمَوْتى يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ يعنى تصديق مىكنند كه مردهها را خداوند بر مىانگيزاند وَ قالُوا لَوْ لا نُزِّلَ عَلَيْهِ آيَةٌ يعنى چرا بر او آيه و معجزهاى نازل نمىشود قُلْ إِنَّ اللَّهَ قادِرٌ عَلى أَنْ يُنَزِّلَ آيَةً وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ بگو خداوند قادر است آيه نازل