شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٩ - ٢/ ٤ استواران در دانش و در شناخت تأويل

ايشان بگو: تأويل قرآن را كسى جز خدا و استواران در دانش نمى‌داند. اگر گفتند:

استواران در دانش، چه كسانى هستند؟ بگو: كسى كه در دانش او، اختلاف [و تناقض‌] نيست. اگر گفتند: او كيست؟ بگو: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله داراى آن دانش بود ... و اگر پيامبر خدا صلى الله عليه و آله كسى را جانشين [خويش در آن‌] قرار نداده باشد، قطعاً كسانى را كه در پشت پدران اند و پس از او به دنيا مى‌آيند، به حال خود رها كرده است».

مرد پرسيد: آيا قرآن براى آنان بسنده نيست؟

فرمود: «چرا، به شرط اين كه كسى را بيابند كه آن را تفسير كند».

مرد پرسيد: آيا پيامبر خدا آن را تفسير كرد؟

فرمود: «آرى! آن را براى يك مرد، تفسير كرد و آن مرد را هم به امّت، معرّفى نمود و او على بن ابى طالب بود» تا آن جا كه فرمود: «محكم، دو چيز نيست؛ بلكه يك چيز است. پس هر كس حكمى دهد كه در آن اختلافى نيست، حكم او از حكم خداست، و هر كس حكمى دهد كه در آن اختلاف است و فكر كند كه حكم او درست است، در واقع به حكم طاغوت، حكم كرده است».