شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٨٩ - ٣/ ٢ آيات قرآن، يكديگر را تكذيب نمىكنند
نمىيابند و او ديدگان را در مىيابد، و او ريزبين و آگاه است»، و [در ديگر جاى] مىفرمايد:
«و قطعاً، بار ديگرى هم او را ديده است، نزديك سِدرة المُنتَهى»، و مىفرمايد: «در آن روز (قيامت)، شفاعت سود نمىبخشد، مگر به كسى كه [خداى] رحمان، اجازه دهد و سخنش را بپسندد.
آنچه را كه آنان در پيش دارند و آنچه را كه پشت سر گذاشتهاند، مىداند، حال آن كه ايشان، بِدان دانشى ندارند»، در حالى كه كسى كه ديدگان، او را در يابند، به او دانش هم دارند. اينها چگونه است- اى امير مؤمنان- و چه طور در آنچه شنيدى، شك نكنم؟!
على عليه السلام فرمود: «باز هم- اى بينوا- از آنچه در آن، شك كردهاى، بگو».
آن مرد گفت: مىبينم كه خداوند- تبارك و تعالى- مىفرمايد: «و هيچ بشرى را نرسد كه خدا با او سخن بگويد، جز از راهوحى يا از فرا سوى حجابى، يا فرستادهاى بفرستد و به اذن او، هر چه بخواهد، وحى نمايد»؛ ولى [در جاى ديگر] مىفرمايد: «و خدا، با موسى، آشكارا سخن گفت»، و مىفرمايد: «و پروردگارش، آن دو را ندا داد»، و مىفرمايد: «اى پيامبر! به زنان و دخترانت بگو»، و مىفرمايد: «اى پيامبر! آنچه از جانب پروردگارت به سوى تو نازل شده، ابلاغ كن». اين چگونه است- اى امير مؤمنان- و چگونه در آنچه شنيدى، شك نكنم؟!
امام عليه السلام فرمود: «باز هم- اى بينوا- از آنچه در آن، شك كردهاى، بگو».
آن مرد گفت: مىبينم كه خداوند عز و جل مىفرمايد: «آيا براى او، همنامى مىشناسى؟»، در حالى كه انسان را [نيز] شنوا و بينا و مالك و پروردگار مىنامد. پس يك بار خبر مىدهد كه براى خداوند، نامهاى فراوان و مشتركى است، و يك بار مىگويد: «آيا براى او، همنامى مىشناسى؟». اين چگونه است- اى امير مؤمنان- و چه طور در آنچه شنيدى، شك نكنم؟!
امام عليه السلام فرمود: «باز هم- اى بينوا- از آنچه در آن، شك كردهاى، بگو».