شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٨٧ - ٣/ ٢ آيات قرآن، يكديگر را تكذيب نمىكنند

آن مرد گفت: خداوند، در يك جا مى‌فرمايد: «پس امروز، ما هم آنان را از ياد مى‌بريم، چنان كه آنان ديدار امروز خود را از ياد بردند»، و در جايى ديگر مى‌فرمايد: «خدا را فراموش كردند. پس خدا هم آنان را فراموش كرد» و در جاى ديگر مى‌فرمايد: «و پروردگار تو، فراموشكار نيست». [خداوند،] يك بار، خبر مى‌دهد كه او فراموش مى‌كند و يك بار خبر مى‌دهد كه فراموش نمى‌كند! اين، چگونه است، اى امير مؤمنان؟

فرمود: «باز هم از آنچه [از كتاب خدا] كه در آن شك كرده‌اى، بگو».

آن مرد گفت: [خداوند،] در جايى مى‌فرمايد: «و روزى كه روح و فرشتگان، به صف مى‌ايستند و مردم سخن نمى‌گويند، مگر آن كسى كه [خداى‌] رحمان به او رُخصت دهد، و سخنِ راست مى‌گويد»؛ ولى در جاى ديگر مى‌فرمايد: پس از آن كه ايشان را به سخن گفتن فرمان مى‌دهد، مى‌گويند: «به خدا، پروردگارمان، سوگند كه ما مشرك نبوديم»، و مى‌فرمايد: «روز قيامت، بعضى از شما، بعضى ديگر را انكار مى‌كنند و برخى از شما، برخى ديگر را لعنت مى‌كنند»، و مى‌فرمايد: «اين مجادله اهل آتش، قطعاً راست است»، و مى‌فرمايد: «در حضور من، مجادله مكنيد و من، پيشاپيش، شما را بيم دادم» و مى‌فرمايد: «بر دهان‌هاى آنان، مُهر مى‌نهيم و دست‌هايشان، با ما سخن مى‌گويند و پاهايشان، بدانچه فراهم ساختند، گواهى مى‌دهند». پس يك بار خبر مى‌دهد كه آنان (دوزخيان) سخن مى‌گويند و يك بار خبر مى‌دهد كه سخن نمى‌گويند، مگر آن كس كه [خداوند] رحمان به او اجازه دهد، و راست مى‌گويد، و يك بار خبر مى‌دهد كه خلايق، سخن نمى‌گويند و از قول آنها مى‌فرمايد: «به خدا، پروردگارمان، سوگند كه ما مشرك نبوديم»، و يك بار خبر مى‌دهد كه آنان با يكديگر، جَر و بحث مى‌كنند. اينها چگونه است- اى امير مؤمنان- و چه طور در آنچه شنيدى، شك نكنم؟!

على عليه السلام فرمود: «باز هم- اى بينوا- از آنچه در آن، شك كرده‌اى، بگو».

آن مرد گفت: مى‌بينم كه خداوند عز و جل مى‌فرمايد: «در آن روز (قيامت)، چهره‌هايى شاداب اند و به پروردگار خويش مى‌نگرند»، و [درجايى ديگر] مى‌فرمايد: «و ديدگان، او را در