شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٥ - ج - نمونههايى از تفسير باطنى

دورى كردن از حرام‌هايش كه خدا در ظاهر و باطن قرآن، حرام فرموده است.

خداوند- تبارك و تعالى- در كتابش فرموده- و سخن او حقّ است- كه: «و از گناه، آشكار و نهان آن، دست برداريد».

١٤٨٤. الكافى‌- به نقل از محمّد بن منصور-: از عبد صالح (امام كاظم عليه السلام) در باره اين سخن خداوند عز و جل: «بگو: پروردگار من، فقط زشتكارى‌ها را، آنچه را كه از آنها آشكار است و آنچه را كه پنهان است، حرام گردانيده است» پرسيدم.

فرمود: «قرآن، ظاهرى دارد و باطنى. همه چيزهايى كه خداوند در قرآن حرام كرده، ظاهر آن است و باطن آن، پيشوايان ستم هستند، و همه چيزهايى را كه خداوند در كتاب (قرآن) حلال كرده، ظاهر آن است و باطنش پيشوايان حق هستند».

١٤٨٥. امام باقر عليه السلام‌- در باره اين سخن خداى عز و جل: «با آنان بجنگيد تا ديگر فتنه‌اى نباشد و دين، مخصوص خدا شود»-: تأويل اين آيه،[١] هنوز فرا نرسيده است. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به خاطر نياز خودش و نياز يارانش، به آنها (مشركان) رخصت داد. اگر تأويل آن، [همان زمان‌] رسيده بود، از آنها نمى‌پذيرفت؛ بلكه همه‌شان كشته مى‌شدند تا آن كه فقط خداى يگانه پرستش شود و هيچ شركى نباشد.

١٤٨٦. معانى الأخبار- به نقل از محمّد بن سنان، از مفضّل بن عمر-: از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مى‌فرمود: «پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به على و حسن و حسين نگاه كرد و گريست و فرمود:

" شما پس از من، مستضعف خواهيد بود"».

به ايشان گفتم: اى پسر پيامبر خدا! اين، چه معنايى دارد؟

فرمود: «معنايش اين است كه: شما پس از من امام هستيد. خداوند عز و جل‌

[١]. منظور، ظهور قائم عليه السلام است.