شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٩١ - الف - گواهى دادن خدا

«پديدآورنده آسمان‌ها و زمين است. از خودتان براى شما جفت‌هايى قرار داد، و از دام‌ها [نيز] نر و ماده [قرار داد]. بدين وسيله شما را بسيار مى‌گرداند. چيزى مانند او نيست و اوست شنواى بينا».

«آيا از هيچ، خلق شده‌اند؟ يا آن كه خودشان خالق [خود] هستند؟ آيا آسمان‌ها و زمين را [آنان‌] خلق كرده‌اند؟ [نه،] بلكه يقين ندارند».

١/ ٤ نمونه‌هايى از برهان‌هاى قرآن در باره نبوّت‌

الف- گواهى دادن خدا

قرآن‌

«ليكن خدا به [حقّانيت‌] آنچه بر تو نازل كرده است، گواهى مى‌دهد- [و] آن را به علم خويش، نازل كرده است- و فرشتگان [نيز] گواهى مى‌دهند، و كافى است كه خدا گواه باشد».

«اوست كسى كه پيامبر خود را به [قصد] هدايت، با آيين درست، روانه ساخت، تا آن را بر تمام اديان، پيروز گرداند و گواه بودن خدا، كفايت مى‌كند».

«بگو: ميان من و شما، گواه بودن خدا، كافى است؛ چرا كه او همواره به [حال‌] بندگانش، آگاه بيناست».

«بگو: كافى است خدا ميان من و شما شاهد باشد. آنچه را كه در آسمان‌ها و زمين است، مى‌داند، و آنان كه به باطل گرويده و خدا را انكار كرده‌اند، همان زيانكاران اند».

«يا مى‌گويند: اين « [كتاب‌] را بافته است!» بگو: اگر آن را بافته باشم، در برابر خدا، اختيار چيزى براى من نداريد. او آگاه‌تر است به آنچه [با طعنه‌] در آن فرو مى‌رويد. گواه بودنِ او ميان من و شما بس است، و اوست آمرزنده مهربان».

«بگو: گواهى چه كسى از همه برتر است؟ بگو: خدا ميان من و شما گواه است. و اين قرآن، به من وحى شده تا به وسيله آن، شما و هر كس را كه [اين پيام به او] مى‌رسد، هشدار دهم. آيا