شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢١٥ - ٤/ ١٧ تفسير باطنى

امام باقر عليه السلام به او فرمود: «تو فقيه بصريان هستى؟».

گفت: آرى.

امام باقر عليه السلام به او فرمود: واى بر تو، اى قتاده! خداوند عز و جل مردمانى را از ميان بندگانش آفريد و آنها را حجّت‌هايى بر مردمش قرار داد. آنان، اوتاد در زمين خدايند و بر پا دارنده دستور خدا و برگزيدگان در علم او. آنان را قبل از آفرينش انتخاب كرد و سايه‌وار در سمت راست عرش خود، قرارشان داد».

قتاده، لحظات زيادى ساكت شد و سپس گفت: خدا امورت را به سامان رسانَد! به خدا سوگند، من در برابر فقيهان و در برابر ابن عبّاس نشسته‌ام؛ امّا در برابر هيچ كدام، دلم به قدرى تپش نيفتاد كه در برابر شما به تپش افتاد.

امام باقر عليه السلام به او فرمود: «واى بر تو! مى‌دانى كجايى؟ تو در برابر «خانه‌هايى هستى كه خداوند، رخصت داده كه رفعت يابند و نامش در آنها برده شود. در صبح و شام، در آنها مردانى تسبيح مى‌كنند كه تجارت و داد و ستد، آنان را از ياد خدا و اقامه نماز و پرداخت زكات، باز نمى‌دارد». تو آن جايى و ما آن خانه‌هاييم».

قتاده به ايشان گفت: به خدا سوگند، راست گفتى. خداوند، مرا فداى تو كند! به خدا سوگند، آن خانه‌ها، خانه گلى و سنگى نيستند.

قتاده گفت: از پنير برايم بگو.

امام باقر عليه السلام تبسّمى كرد و آن‌گاه فرمود: «سؤالاتت به اين ختم شد؟!».

قتاده گفت: آنها را از ياد بردم.

فرمود: «پنير، اشكالى ندارد».

قتاده گفت: چه بسا به پنير، مايه پنيرى مى‌زنند كه از شكم مردار در مى‌آورند.

فرمود: «اشكالى ندارد. در مايه پنير [كه از شكم حيوان مرده در مى‌آورند]، رگ و خون و استخوانى نيست؛ بلكه از بين سرگين و خون خارج مى‌شود».

آن گاه فرمود: «مايه پنير، به مثابه تخم مرغى است كه از شكم مرغ بيرون مى‌آيد. آيا اين تخم مرغ، خورده مى‌شود؟».

قتاده گفت: نه. من حكم نمى‌كنم كه آن را بخورند.

امام باقر عليه السلام فرمود: «چرا؟».

قتاده گفت: براى اين كه آن از مردار است.

امام عليه السلام به او فرمود: «اگر تخم مرغ نگهدارى شود و از آن مرغ در بيايد، آيا آن مرغ را مى‌خورى؟».

قتاده گفت: آرى.