دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٤٥ - ٣/ ٢ خبرهاى غيبى در باره حقوق مالى

از آنِ امام عصر عليه السلام جمع شد كه بيست درهم كمتر از پانصد درهم بود و پسنديده نديدم كه آن را با همين مقدار ناقص بفرستم. از مال خودم آن را كامل كردم و آن را براى محمّد بن جعفر فرستادم و ننوشتم كه از مال من هم در آن است. محمّد بن جعفر، قبضِ رسيد را برايم كه فرستاد، در آن نوشته بود: «پانصد درهم فرستاده بودى كه بيست درهم آن، براى توست».[١]

٧١٢. كمال الدين‌- با سندش به نقل از محمّد بن شادان بن نعيم شاذانى-: چهارصد و هشتاد درهم [از مال امام عليه السلام‌] نزد من جمع شد. بيست درهم از خود به آن افزودم تا پانصد درهم كامل شود و آن را به ابو الحسين اسدى دادم [تا به امام عليه السلام برساند] و او را از بيست درهمِ افزوده آگاه نكردم. جواب رسيد: «پانصد درهمى كه بيست درهمش از آنِ خودت بود، رسيد».

پس از آن، مالى را فرستادم و بيان نكردم كه از آنِ كيست. جواب رسيد: «فلان مقدار رسيد. اين مقدار از آنِ فلانى و اين مقدار، از آنِ فلان كس است».

ابو العبّاس كوفى گفت: مردى مالى را با خود آورد تا به امام عليه السلام برساند و دوست داشت نشانه‌اى هم از امامت امام ببيند. توقيع آمد كه: «اگر در پى راه باشى، راه مى‌يابى و اگر بجويى، مى‌يابى. مولايت به تو مى‌گويد: آنچه را با خود دارى، بده».

آن مرد گفت: از ميان آنچه همراه داشتم، شش دينار را بدون آن كه وزن كنم، بيرون آوردم و بقيّه را تحويل دادم. توقيع آمد كه: «اى فلان! آن شش دينارى را كه بدون وزن كردن بيرون كشيدى، باز گردان. وزن آنها هم شش دينار و پنج دانق‌[٢] و يك و نيم حبّه است».

[١]. كمال الدين: ص ٤٨٥ ح ٥، دلائل الإمامة: ص ٥٢٥ ح ٤٩٧، الثاقب فى المناقب: ص ٦٠٤ ح ٥٥٢، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٣٢٥ ح ٤٤.

[٢]. هر دانق، يك ششم درهم است و وزن دينار در آن روزگار، اندكى متفاوت و در سرزمين‌هاى مختلف وحكومت‌هاى گوناگون، ناهمسان بوده است.