دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٧٧ - ١/ ١٤ وقوع غيبت تام(كامل)

دستورى كه قبلًا به آنها داده شده بود، چيزى نمى‌گرفت.[١]

١/ ١٤ وقوع غيبت تام (كامل)

٦٨٢. الاحتجاج: ابواب مورد رضايت و سفيران ستوده روزگار غيبت، چند تن اند كه نخستين آنها، شيخ مورد اطمينان، ابو عمرو عثمان بن سعيد عَمرى است كه ابتدا امام هادى عليه السلام او را نصب كرد و سپس فرزندش، امام حسن عسكرى عليه السلام او را ابقا نمود.

وى در روزگار حيات هر دو امام به سرپرستى كارهاى آنان همّت گماشت و پس از آن به كار صاحب الزمان عليه السلام پرداخت و توقيع‌ها و پاسخ سؤال‌ها به دست او بيرون مى‌آمد.

هنگامى كه در گذشت، فرزندش ابو جعفر محمّد بن عثمان، جانشين او شد و در همه اين كارها، جاى او را گرفت و هنگامى كه او نيز در گذشت، ابو القاسم حسين بن روح، از نوبختيان، جاى او را گرفت و چون او در گذشت، ابو الحسن على بن محمّد سَمُرى به جاى او نشست، و هيچ يك از ايشان جز با دستور صريح صاحب الأمر عليه السلام، به اين كار نپرداخت و هر كدام را نايب پيشين نصب كرد و شيعه هم ادّعاى هيچ يك از آنان را نپذيرفت، جز پس از آن كه معجزه و كرامتى به دست هر كدام از آنها از سوى صاحب الأمر عليه السلام پديدار شد، به گونه‌اى كه راستى ادّعايشان و صحّت باب بودنشان را نشان مى‌داد.

و هنگامى كه زمانِ از دنيا رفتن ابو الحسن سَمُرى و نزديك شدن مرگش فرا رسيد، به او گفته شد: به چه كسى وصيّت مى‌كنى؟ و او توقيعى بيرون آورد كه متنش اين بود: «بسم اللَّه الرحمن الرحيم. اى على بن محمّد سَمُرى! خداوند، اجر

[١]. الكافى: ج ١ ص ٥٢٥ ح ٣٠، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٣١٠ ح ٣٠.