خدا حق را براى اهلش حفظ نموده و آن را در جايگاهش، مستقر كرده و خداى عز و جل ابا كرده كه امامت را پس از حسن عليه السلام و حسين عليه السلام، در دو برادر قرار دهد و هنگامى كه خداوند به ما اجازه سخن دهد، حق آشكار خواهد شد و باطل، نابود و از شما دور مى‌شود و از خدا مى‌خواهم كه مرا كفايت كند و كار و سرپرستى‌ام را به زيبايى به عهده گيرد، كه خداوند، ما را بس است و او بهترين وكيل است، و خداوند بر محمّد و خاندان محمّد، درود فرستد».[١]

١/ ٣ زمين از حجّت، خالى نمى‌ماند

٦٦٠. كمال الدين‌- به نقل از شيخ ابو عبد اللَّه جعفر [دوريستى‌]، در بيان توقيعى از صاحب الزمان عليه السلام به عَمرى و فرزندش-: آن توقيع را به طريقى از سعد بن عبد اللَّه- كه خدا رحمتش كند- در اختيار دارم كه [متنش چنين است‌]: «خداوند، شما را به اطاعتش موفّق و بر دينش استوار بدارد و شما را با رضايتش، خوش‌بخت گرداند! آنچه را ذكر كرده‌ايد، به ما رسيده است كه ميثمى به شما از مناظره‌هاى مختار با ديدار كنندگان، چنين خبر داده كه او استدلال نموده كسى جز جعفر بن على (جعفر كذّاب)، جانشين [امام عسكرى عليه السلام‌] نيست و وى او را تصديق كرده است، و من آنچه را كه او با يارانتان در اين باره گفته و شما نوشته‌ايد، فهميدم، و من از كورى پس از روشنايى، و گم‌راهى پس از راهيابى، و از كارهاى هلاكت‌آور و فتنه‌هاى ساقط كننده، به خدا پناه مى‌برم، كه خداوند عز و جل مى‌فرمايد:

«الف، لام، ميم. آيا مردم پنداشتند اين كه بگويند: «ايمان آورديم»، رها مى‌گردند و آزموده نمى‌شوند؟!».

چگونه در فتنه سقوط مى‌كنند و در حيرت، سرگردان مى‌مانند و به راست و چپ مى‌روند؟ از دينشان بريده‌اند، يا به شك افتاده‌اند؟ يا با حق سر ستيز دارند؟ يا روايت‌هاى راست و اخبار صحيح را نمى‌دانند؟ و يا اينها را مى‌دانند؛ ولى خودشان را به ندانستن زده‌اند؟ زمين از حجّت، خالى نمى‌ماند، آشكار يا نهان.

آيا نمى‌دانند كه رشته به هم پيوسته امامت پس از پيامبرشان، يكى پس از ديگرى آمد

[١]. الغيبة، طوسى: ص ٢٨٧ ح ٢٤٦، الاحتجاج: ج ٢ ص ٥٣٨ ح ٣٤٣، بحار الأنوار: ج ٥٣ ص ١٩٣ ح ٢١.