بود از اين رو هيچ چيز او را خشمناك و ناراحت نمى‌كرد و هشدار آن حضرت به چهار چيز بود: هشدار به كار نيك تا از آن پيروى كنند و ترك كار بد تا از آن خوددارى كنند و كوشش براى نظرى كه باعث صلاح امّتش باشد و اقدام به آنچه براى آنان جامع خير دنيا و آخرت است.

در مكارم الاخلاق از امام صادق صلى الله عليه و آله است كه فرمود: «من نمى‌پسندم كه كسى از دنيا برود، و خصلتى از خصلتهاى رسول خدا عليه السلام باقى بماند كه او انجام نداده باشد.«٢٥٥»

معجزات و شواهد صدق آن حضرت‌

بدان كه هر كس شاهد احوال پيامبر صلى الله عليه و آله بوده و يا به اخبارى درباره اخلاق، عادات، سجايا، تمشيت امور توده‌هاى خلق و حفظ و انسجام آنان و نزديك كردنشان به يكديگر و رهبرى ايشان به فرمانبرى خود، به دقّت گوش فرا داده و پاسخهاى شگفت‌آور آن بزرگوار را به مسائل دشوار و تدبيرات جالبش را در زمينه مصالح خلق و اشارات زيبايش را در باره تفصيل شريعت كه فقيهان و خردمندان از دريافت نخستين مراتب از دقايق آنها در طول عمرشان عاجزند شنيده باشد، هيچ شك و ترديدى به خود راه نخواهد داد كه هيچ كدام از اينها با نيروى بشرى حاصل نگرديده است و جز به استمداد از تأييدات آسمانى و نيروى الهى تحقق چنين امورى قابل تصوّر نيست و اين همه از فردى دروغگو و دغلباز نمى‌تواند سر بزند بلكه شمايل و حالات آن حضرت گواهى قطعى بر راستگويى اوست، تا آن جا كه هر گاه عربى اصيل و خالص آن حضرت را مى‌ديد مى‌گفت: به خدا سوگند كه اين سيماى شخص دروغگو نيست و به صرف ديدن شمائل آن حضرت به راستگويى او گواهى مى‌داد تا چه رسد به كسى كه شاهد اخلاق آن بزرگوار بوده و در همه جا و با هر شرايطى سر و كار با احوال او داشته است. ما برخى از اخلاقيات او را نقل كرديم تا اخلاق نيكوى آن حضرت را بشناسند و به صداقت و ارج و عظمت مقام والايش در پيشگاه خدا توجّه پيدا كنند. همه اينها را خداوند به او داده در حالى كه او مردى امّى بوده و سر و كارى با علم و دانش نداشته و هيچ كتابى را نخوانده و هرگز در طلب علم و دانش مسافرت نكرده است و همواره در چشم نادانان عرب، به عنوان فردى يتيم، ناتوان و ضعيف جلوه مى‌نمود. اين همه اخلاق‌

«٢٥٥» مكارم الاخلاق ، ص ٤١ آخر باب اول .