«من بنده‌اى هستم و همان را مى‌پوشم كه بندگان مى‌پوشند»«١٦٤» جز جامه‌هايى كه غير از جمعه مى‌پوشيد، دو جامه مخصوص جمعه داشت.«١٦٥» و چه بسا يك روپوش تنها مى‌پوشيد و جز آن چيزى در بر نداشت. دو طرف آن را بين شانه‌هايش مى‌انداخت«١٦٦» و بسا براى مردم نماز بر جنازه‌ها را با همان روپوش امامت مى‌كرد«١٦٧» و چه بسيار در خانه‌اش در يك روپوش كه به طور مخالف دو طرف آن را به خود پيچيده بود، نماز مى‌خواند و همان روپوشى بود كه در آن روز (با همسرش) در آن همبستر بوده است.«١٦٨» و چه بسا شب هنگام با روانداز نماز مى‌خواند در حالى كه بخشى از جامه را به قسمتى از بدنش داشت، بقيه همان روانداز را روى يكى از زنانش افكنده بود و با آن حال نماز مى‌خواند.«١٦٩» پيامبر صلى الله عليه و آله عباى سياهى داشت كه آن را به كسى بخشيد، امّ‌

«١٦٣» اين حديث را مسلم و بخارى از حديث عمر در داستان كناره گيرى آن حضرت از كسانش نقل كرده اند: ناگاه روپوشى بر تن داشت نه چيز ديگر، و بخارى از روايت محمّد بن منكدر نقل كرده ، جابر با روپوشش كه از پشت سر بسته بود با ما نماز مى خواند در حالى كه ديگر جامه هايش روى جالباسى بود. و در روايت ديگرى ؛ او در جامه به خود پيچيده نماز مى خواند در حالى كه ردايش را كنار گذاشته بود و در آن روايت است : پيامبر (صلى اللّه عليه و اله ) را ديدم كه چنين نماز مى خواند. سنن بيهقى ، ج ٢، ص ٢٤٠.

«١٦٤» مواهب اللدنية ، ج ١، ص ٣٢٧، اين حديث را از بخارى از قول انس نقل كرده و به اين مضمون حديثى گذشت .

«١٦٥» اين حديث را طبرانى در الصغير و الاوسط از قول عايشه » به طورى كه در المغنى آمده » با سند ضعيف نقل كرده است .

«١٦٦» حديثى به اين مضمون قبلا گذشت و ابوداوود، در ج ١، ص ١٦٤ كتاب خود نظير آن را آورده است .

«١٦٧» در هيچ جا به اين مطلب برخورد نكردم .

«١٦٨» اين حديث را ابوداوود، در ج ١، ص ١٦٤ و مسلم در ج ٢، ص ٦٢ از قول عمر بن ابى سلمه نقل كرده است .

«١٦٩» ابوداوود، در ج ١، ص ١٤٧ از عايشه نقل كرده ، گويد: پيامبر (صلى اللّه عليه و اله ) در يك جامه كه قسمتى از آن روى من بود نماز گزارد.