پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٣ - اشاره

مُبِيْنٌ‌ [١]

٤- قالَ لَهُ صاحِبُهُ وَ هُوَ يُحاوِرُهُ أَكَفَرْتَ بِالَّذِى خَلَقَكَ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ سَوّاكَ رَجُلًا [٢]

٥- هُوَ الَّذِى خَلَقَكُمْ مِنْ تُرابٍ ثَمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثَمَّ يُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوا أَشُدَّ كُمْ ثَمَّ لِتَكُونُوا شُيُوخاً وَ مِنْكُمْ مَنْ يُتَوَفّى‌ مِنْ قَبْلُ وَلِتَبْلُغُوا اجلًا مُسَمًّى وَ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ‌ [٣]

ترجمه‌

١- «ما انسان را از عصاره‌اى از گل آفريديم- سپس آن را نطفه‌اى در قرارگاه مطمئن (رحم) قرار داديم- سپس نطفه را به صورت «علقه» (خون بسته) و «علقه» را به صورت «مضغه» (چيزى شبيه گوشت جويده) و «مضعه» را به صورت استخوان‌هايى در آورديم، از آن پس، آن را آفرينش تازه‌اى بخشيديم، بزرگ است خدائى كه بهترين خلق‌كنندگان است.»

٢- «آيا انسان نطفه‌اى ناچيز از منى كه در رحم ريخته مى‌شود نبود؟

سپس به صورت خون بسته در آمد، و خدا او را آفريد و موزون ساخت- و از او دو مذكر و مؤنث خلق كرد.»

٣- «آيا انسان نمى‌داند كه ما او را از نطفه‌اى بى‌ارزش آفريديم؟ سپس او (چنان صاحب قدرت و شعور و نطق شد كه) به مخاصمه اشكار برخاست!»

٤- «دوست (با ايمان) اش در حالى كه با او به گفتگو پرداخته بود گفت:

آيا به خدايى كه تو را از خاك، و سپس از نطفه، آفريد، و بعد از آن تو را مرد كاملى قرار داد، كافر شدى؟!»

٥- «او كسى است كه شما را از خاك آفريد، سپس از نطفه، بعد از علقه (خون منعقد) سپس شما را به صورت طفلى بيرون مى‌فرستد، بعد به مرحله‌

[١]. سوره يس، آيه ٧٧.

[٢]. سوره كهف، آيه ٣٧.

[٣]. سوره غافر، آيه ٦٧. در اين زمينه آيات ديگرى نيز در قرآن است؛ كه به خاطر شباهت آنها با آيات فوق تنها به شماره آنها در اينجا اشاره مى‌شود: سوره فاطر، آيه ١١- سوره حج، آيه ٥.