پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٣ - سوگند به خورشيد و ماه و ستارگان

پنجم و ششم حركت‌هايى است كه در اين اواخر دانشمندان براى خورشيد كشف كرده‌اند: در يك حركت خورشيد با مجموعه منظومه شمسى در دوران كهكشان ما به سوى يكى از صورت‌هاى معروف فلكى به نام: صورت الجاثى، كه نسبت به خورشيد در سمت شمال واقع شده است حركت مى‌كند؛ و ما در اين حركت هر سال بيش از ششصد ميليون كيلومتر پيش مى‌رويم. اين درست به آن مى‌ماند كه عدّه‌اى در سالن يك هواپيما دور يك مركز مشغول حركت دورانى باشند و هواپيما همه را به يك سمت با سرعت پيش مى‌برد و گاه به قدرى حركت هواپيما نرم و ملايم است كه اين حركت سريع براى انسان به هيچ‌وجه معلوم نيست.

حركت ديگر حركتى است كه منظومه شمسى همراه بقيّه كهكشان به دور مركز اصلى اين كهكشانى كه ما متعلّق به آن هستيم مى‌چرخد؛ و اگر تعجّب نكنيد سرعت سير اين حركت را سرعت سرسام آورى معادل نهصد هزار كيلو متر در ساعت (البته كمى بيشتر) محاسبه كرده‌اند. [١]

طبق اين تفسير منظور از «مستقر» همان قرارگاهى است كه در پايان جهان و آستانه قيامت خورشيد بدان مى‌رسد و در آنجا خورشيد بى‌فروغ مى‌گردد و نظام‌اش متلاشى مى‌شود.

البته تفسيرهايى كه ذكر شد با هم منافاتى ندارد و مى‌تواند تمام اين تفاسير شش‌گانه در مفهوم آيه جمع باشد؛ چرا كه نه زمين يك نوع حركت دارد و نه خورشيد.

تعبير به‌ «يَسْبَحُونَ» «شنا مى‌كنند» تعبير لطيفى است كه از حركت سريع و در عين حال نرم و موزون و معتدل خورشيد و ماه حكايت مى‌كند.

در مورد ماه نيز قرآن در آيات فوق منزلگاه‌هاى معيّنى براى آن ذكر كرده و مى‌گويد: «ما براى ماه منزلگاه‌هايى مقدر ساختيم» وَالْقَمَرَ قَدَّرْناهُ مَنازِلَ‌

[١]. به كتاب: از جهان‌هاى دور، صفحه ٢٩٣، و تسخير ستارگان، صفحه ٣٩٢ مراجعه فرمائيد.