پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٣ - 1- از شگفتىهاى جهان ارزاق

هنگامى كه در شكم مادر است، از طريق سيستم پيچيده جفت و بند ناف و پيوند مستقيم با خون مادر؛ و بعد از تولّد، در آن زمانى كه نه دندانى براى جويدن غذا دارد، و نه معده و روده‌هاى او آماده پذيرفتن غذاهاى خشن است، پستان پر از شير مادر را در اختيار او مى‌گذارد، غذائى ملائم و مملوّ از تمام مواد حياتى، نه سرد و نه گرم، نه زياد شيرين و نه شور، نه محتاج جويدن و نه‌زياد معده براى هضم كردن. و در مرحله سوّم، انواع غذاهاى مطبوع در اختيار او نهاده.

راستى اگر غذاها براى انسان يا ساير جانداران، مطبوع نبودند و مجبور بود همانند داروى تلخ از آنها استفاده كند؛ چه مشكل بزرگى در زندگى انسان روى مى‌داد؟! آيا غالب انسان‌ها به خاطر عدم تغذيه صحيح نابود نمى‌شدند؟

از سوى ديگر، در انسان احساس گرسنگى و تشنگى قرار داده تا به صورت خودكار، به هنگام نياز بدن به اين دو مادّه حياتى، به سوى آن جذب شود. فكر كنيد اگر اين احساس نبود چه مى‌شد؟!

چنانكه در حديث معروف مفضّل، امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد:

«اى مفضّل! درست بينديش در كارهايى كه در انسان قرار داده شده، از قبيل غذا خوردن و خوابيدن و آميزش جنسى و تدبيرى كه در آنها است. خداوند براى هريك از آنها در طبيعت آدمى، محرّك و انگيزه‌اى قرار داده، تا به سوى آن حركت كند. گرسنگى انسان را به سوى غذائى مى‌فرستد كه حيات بدن و قوام‌اش در آن است، و خستگى، خواب را مى‌طلبد كه راحت بدن و تجديد قوا در آن است، و شهوت جنسى او را به آميزش جنسى دعوت مى‌كند كه بقاى نوع آدمى در آن است.

هرگاه انسان، اين محرّكات را نداشت و مى‌خواست از طريق تفكّر و به خاطر نياز بدن به سراغ اين امور برود؛ چيزى نمى‌گذشت كه بر اثر كوتاهى در اين امور هلاك مى‌شد. ولى خداوند بزرگ براى هريك از اين نيازمندى‌هاى‌