پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٧ - 1- معمّاى بزرگ حيات

ديگر. اما تحت چه شرايط؟ و مطابق كدام فورمول اين جهش عظيم انجام شده؟ هنوز براى كسى روشن نيست.

البته جمعى از دانشمندان اظهار اميدوارى مى‌كنند كه ما تدريجاً اين فورمول و آن شرايط را كشف مى‌كنيم؛ و شايد سرانجام بتوانيم سلّولهاى زنده‌اى را از تركيب مواد بى‌جان بسازيم.

هيچكس نمى‌داند اين اميدوارى تا چه حد بجا است؛ و آيا سرانجام چنين كارى عملى خواهد شد يا نه؟ به فرض كه انسان قادر شود شرايط آغاز حيات و فورمول آن را كشف كند و در محيط آزمايشگاه سلّولهاى زنده‌اى بسازد؛ ولى نبايد فراموش كرد كه:

اولًا: اين كار جز از طريق تقليد از جهان آفرينش و تركيب مواد مختلف آن با هم، (شبيه صنايع مونتاژ سازى) چيزى نخواهد بود.

ثانياً: به فرض ساختن يك سلّول زنده حل شود؛ مسأله موجودات پيچيده پر سلّولى مطرح است؛ مانند: ساختمان يك مگس، يك ملخ، يك پرنده يك ماهى عظيم، و بالاخره يك انسان.

چه كسى مى‌تواند اميدوار باشد كه چنين امورى از طريق صنعتى امكان‌پذير است.

يكى از دانشمندان (پروفسور هانز) مى‌گويد: تا هزار سال ديگر انسان به راز حيات پى خواهد برد؛ ولى اين امر دليل بر اين نيست كه خواهد توانست مگس يا حشره ديگر و يا حتى سلّول زنده‌اى بسازد. [١]

ثالثاً: فرض كنيم با استمداد از عقل خداداد و پيشرفت علم و تقليد از قوانين طبيعت چنين اهدافى تأمين شود؛ ولى اين مطلب كوچك‌ترين تأثيرى در آنچه ما به دنبال آن هستيم ندارد، زيرا اگر ايجاد يك سلّول زنده، آن هم با استفاده كردن از اين همه الگوهاى موجود، و مواد طبيعى آماده، تا اين حد علم و دانش لازم داشته باشد، براى خلقت انواع بى‌شمار موجودات زنده، بدون هيچ الگو و

[١]. آية الكرسى، صفحه ٩٣.