پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٨ - 4- گستردگى و تنگى رزق

كه فرمود:

«أُنْظُرُوا الىَ النَّمْلَةِ فِى صِغَر جُثَتِّها وَ لَطافَةِ هَيْئَتِها لا تَكادُ تُنالُ بلَحْظ الْبَصَر وَ لا بِمُسْتَدْرَكِ الْفِكَرِ كَيْفَ دَبَّتْ عَلى‌ أَرْضِها، وَ صُبَّتْ عَلى‌ رِزْقِها تَنْقُلُ الْحَبَّةَ الى جُحْرِها وَ تُعِدُّها فِى مُسْتَقرِّها، تَجْمَعُ فى حَرِّها لِبَرْدِها، وَ فى وِرْدِهَا لِصَدْرِها»:

«به اين مورچه با آن جثّه كوچك و اندام ظريف‌اش بنگريد كه از كوچكى و لطافت به خوبى به چشم ديده نمى‌شود، و در انديشه نمى‌گنجد، چگونه روى زمين راه مى‌رود و براى به دست آوردن روزى تلاش مى‌كند، دانه‌ها را به لانه منتقل مى‌سازد و در جايگاه مخصوص نگهدارى مى‌كند، در فصل گرما براى سرما و در هنگام وجود امكانات براى زمانى كه ممكن نيست ذخيره مى‌كند!» [١]

٤- گستردگى و تنگى رزق:

در آيات فوق آمده بود كه خداوند روزى را براى هركس بخواهد گسترده و براى هركس بخواهد تنگ مى‌كند. اين تعبير كه در آيات فراوانى تكرار شده؛ ممكن است اين توهّم را ايجاد كند كه روزى به كلّى از دست انسان خارج است؛ بنابراين اگر گروهى متنعّم و گروه ديگر محروم‌اند همه آنها خواست خدا است و كارى از ما ساخته نيست! و اين مى‌تواند دستآويز مناسبى براى كسانى كه اصل مذهب را زير سؤال مى‌برند و آن را مولود حركت‌ها و طرح‌هاى استعمارى مى‌پندارند! باشد.

ولى اگر در همان آيات و روايات دقت كنيم و در عوامل تنگى و گستردگى روزى بينديشيم؛ تفسير آن آيات و اسرار اين روايات كاملًا روشن و سمپاشى‌ها برچيده مى‌شود، و نكات مهمّى از آنها به دست مى‌آيد كه بسيار ارزنده است.

كراراً گفته‌ايم تعبير به «مشيّت الهى» مفهوم‌اش اراده بى حساب و كتاب‌

[١]. نهج‌البلاغه، خطبه ١٨٥.