پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٨ - برگ درختان سبز !

دانه‌هاى خوراكى و غذائى يا هرگونه دانه گياهى است و «نوى» به معنى هسته است و اگر بعضى آن را منحصراً به معنى هسته خرما تفسير كرده‌اند به خاطر كثرت وجود آن در آن محيط بوده است.

به هر حال يكى از مهم‌ترين و جالب‌ترين مراحل زندگى گياهان همان مرحله شكافته شدن دانه و هسته است؛ و در حقيقت اين حالت شبيه حالت تولّد فرزند از مادر است؛ و عجب اينكه جوانه گياه با اينكه فوق‌العاده ظريف است اين دژ محكم را كه اطراف آن را گرفته مى‌شكافد و سر بيرون مى‌كشد، و موجود زنده‌اى كه تا آن لحظه محبوس در پوسته ضخيم دانه و هسته بوده و رابطه با جهان خارج نداشته متولّد مى‌گردد و فوراً رابطه خود را با جهان بيرون برقرار مى‌سازد. از مواد غذائى خاك بهره مى‌گيرد، و از آب و رطوبت موجود در اطراف‌اش سيرآب مى‌شود، و به سرعت در دو طرف مختلف شروع به حركت مى‌كند؛ از يك سو به صورت ريشه در زمين فرو مى‌رود، و از سوى ديگر به صورت ساقه سر از زمين بر مى‌داد.

قوانين دقيق و حساب شده‌اى كه در اين مرحله از زندگى گياهى حاكم است به راستى حيرت‌انگيز است و دليل زنده‌اى بر علم و قدرت پروردگار محسوب مى‌شود.

از مجموع آنچه در اين آيات قرآنى پيرامون خلقت گياهان و ويژگى‌هاى مختلف آنها آمده؛ از روئيدن گياهان گرفته، تا تنوّع فوق‌العاده آنها و مسأله لقاح و زوجيت، و انواع مواد غذائى براى انسان و حيوانات، تا چگونگى نمو طلع خرما، و دانه‌هاى بر هم سوار شده گندم و جو، و روئيدن ميوه‌ها و زراعت‌هاى كاملًا متفاوت از يك آب و خاك، و حاكميت قوانين موزون بر همه آنها در تمام مراحل، و شكافتن دانه‌ها و هسته‌ها، همگى نشانه‌هاى آن ذات بى‌نشان‌اند، و