پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٩ - 1- شگفتىهاى جهان حيوانات

دليلى ندارد، به خصوص اينكه تكرار «منها»- با توجّه به اينكه‌ «من» در اينگونه موارد به معنى تبعيض است- نشان مى‌دهد كه بعضى از چهارپايان به درد سوارى مى‌خورند، و بعضى به درد تغذيه؛ در حالى كه اگر منظور شتر باشد به درد همه اينها مى‌خورد.

جالب اينكه: در آيه بعد از آن به صورت يك نتيجه‌گيرى كلّى مى‌فرمايد:

«خداوند آياتش را همواره به شما نشان مى‌دهد، پس كدامين آيات او را انكار مى‌كنيد»؟: وَيُرِيْكُمْ آياتِهِ فَأَىَّ آياتِ اللَّهِ تُنْكِرُوْنَ‌

اشاره به اينكه هريك از اين امور براى انديشمندان و خردمندان آيتى از آيات خدا است؛ آيتى آشكار و غير قابل انكار، و آنها كه منكرند سزاوار هرگونه ملامت و سرزنش مى‌باشند.

به اين ترتيب ملاحظه مى‌كنيم كه در اين بخش از نشانه‌هاى او يعنى در جهان جانداران و حيوانات، مخصوصاً چهارپايان، در هر قدمى به آيتى از آيات او و نشانه‌اى از علم و قدرت و حكمت و لطف و مرحمت او مواجه مى‌شويم؛ و هر كدام با زبان بى‌زبانى به ما درس توحيد و خداشناسى مى‌دهند و حس شكرگزارى را در ما بر مى‌انگيزند، و همين شكرگزارى ما را دعوت به معرفت او مى‌كند.

توضيحات:

١- شگفتى‌هاى جهان حيوانات.

كتاب بزرگ آفرينش و خلقت، كتابى است كه در هر جمله بلكه در هر كلمه و هر حرف آن نكته‌ها نهفته است، به گونه‌اى كه انسان نه از مطالعه آن خسته مى‌شود، و نه جنبه تكرارى دارد. اگر صد بار هم يكى از جمله‌هاى اين كتاب بزرگ را مطالعه كند؛ هربار مفهوم تازه و اسرار نوينى براى او كشف مى‌شود.

جهان حيوانات و چهار پايان كه گوشه‌اى از اين كتاب بزرگ را تشكيل مى‌دهد نيز مملّو از اسرار و شگفتى‌ها است كه از ميان آنها به چند قسمت‌